Noun: pungur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | pungur |
| Sg. Def. | pungurin |
| Pl. Indef. | pungar |
| Pl. Def. | pungarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | pungs |
| Sg. Def. | pungsins |
| Pl. Indef. | punga |
| Pl. Def. | punganna |
Dative
| Sg. Indef. | pungi |
| Sg. Def. | punginum |
| Pl. Indef. | pungum |
| Pl. Def. | pungunum |
Accusative
| Sg. Indef. | pung |
| Sg. Def. | pungin |
| Pl. Indef. | pungar |
| Pl. Def. | pungarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like pungur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
Inherited from Old Norse pungr, from Proto-Germanic *pungaz (“bag, purse”). See: Old Norse Nouns '
pungr', Old Norse Nouns '
pungr'.
Translations