Noun: ostur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | ostur |
| Sg. Def. | osturin |
| Pl. Indef. | ostar |
| Pl. Def. | ostarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | osts |
| Sg. Def. | ostsins |
| Pl. Indef. | osta |
| Pl. Def. | ostanna |
Dative
| Sg. Indef. | osti |
| Sg. Def. | ostinum |
| Pl. Indef. | ostum |
| Pl. Def. | ostunum |
Accusative
| Sg. Indef. | ost |
| Sg. Def. | ostin |
| Pl. Indef. | ostar |
| Pl. Def. | ostarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like ostur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse ostr, from Proto-Germanic *justaz, from Proto-Indo-European *yaus-, *yūs- (“sap, juice, broth”), from Proto-Indo-European *yew(ǝ)- (“to blend, mix (food), knead”). See: Old Norse Nouns '
ostr'.
Translations