Noun: leivur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | leivur |
| Sg. Def. | leivurin |
| Pl. Indef. | leivar |
| Pl. Def. | leivarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | leivs |
| Sg. Def. | leivsins |
| Pl. Indef. | leiva |
| Pl. Def. | leivanna |
Dative
| Sg. Indef. | leivi |
| Sg. Def. | leivinum |
| Pl. Indef. | leivum |
| Pl. Def. | leivunum |
Accusative
| Sg. Indef. | leiv |
| Sg. Def. | leivin |
| Pl. Indef. | leivar |
| Pl. Def. | leivarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like leivur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse hleifr, from Proto-Germanic *hlaibaz; cognate with English loaf. See: Old Norse Nouns '
hleifr', English Nouns '
loaf'.
Verbs referencing "leivur"
English Nouns
loaf.
Translations