Noun: knívur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | knívur |
| Sg. Def. | knívurin |
| Pl. Indef. | knívar |
| Pl. Def. | knívarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | knívs |
| Sg. Def. | knívsins |
| Pl. Indef. | kníva |
| Pl. Def. | knívanna |
Dative
| Sg. Indef. | knívi |
| Sg. Def. | knívinum |
| Pl. Indef. | knívum |
| Pl. Def. | knívunum |
Accusative
| Sg. Indef. | knív |
| Sg. Def. | knívin |
| Pl. Indef. | knívar |
| Pl. Def. | knívarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like knívur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse knífr, from Proto-Germanic *knībaz.
Verbs referencing "knívur"
English Nouns
knife.
Translations