Noun: heykur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | heykur |
| Sg. Def. | heykurin |
| Pl. Indef. | heykar |
| Pl. Def. | heykarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | heyks |
| Sg. Def. | heyksins |
| Pl. Indef. | heyka |
| Pl. Def. | heykanna |
Dative
| Sg. Indef. | heyki |
| Sg. Def. | heykinum |
| Pl. Indef. | heykum |
| Pl. Def. | heykunum |
Accusative
| Sg. Indef. | heyk |
| Sg. Def. | heykin |
| Pl. Indef. | heykar |
| Pl. Def. | heykarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like heykur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse haukr, from Proto-Germanic *habukaz, probably ultimately derived from Proto-Indo-European *kap- (“seize”). See: Old Norse Nouns '
haukr'.
Verbs referencing "heykur"
English Nouns
hawk.
Translations