Noun: hóvur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | hóvur |
| Sg. Def. | hóvurin |
| Pl. Indef. | hóvar |
| Pl. Def. | hóvarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | hóvs |
| Sg. Def. | hóvsins |
| Pl. Indef. | hóva |
| Pl. Def. | hóvanna |
Dative
| Sg. Indef. | hóvi |
| Sg. Def. | hóvinum |
| Pl. Indef. | hóvum |
| Pl. Def. | hóvunum |
Accusative
| Sg. Indef. | hóv |
| Sg. Def. | hóvin |
| Pl. Indef. | hóvar |
| Pl. Def. | hóvarnar |
Sample Sentences
-
gev hóv! ((to a horse:) lift hoof!)
-
Fegin varð hann, tá hann hoyrdi Grana bresta hóvum. (He was glad, as he heard Grani's hooves trample.)
Nouns inflected like hóvur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse hófr, from Proto-Germanic *hōfaz, from Proto-Indo-European *ḱoph₂ós. See: Old Norse Nouns '
hófr'.
Translations