Noun: dómur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | dómur |
| Sg. Def. | dómurin |
| Pl. Indef. | dómar |
| Pl. Def. | dómarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | dóms |
| Sg. Def. | dómsins |
| Pl. Indef. | dóma |
| Pl. Def. | dómanna |
Dative
| Sg. Indef. | dómi |
| Sg. Def. | dóminum |
| Pl. Indef. | dómum |
| Pl. Def. | dómunum |
Accusative
| Sg. Indef. | dóm |
| Sg. Def. | dómin |
| Pl. Indef. | dómar |
| Pl. Def. | dómarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like dómur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse dómr (“judgment”), compare døma (“to judge”); from Proto-Germanic *dōmaz, from Proto-Indo-European *dʰóh₁mos. See: Old Norse Nouns '
dómr'.
Translations