Noun: bilur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | bilur |
| Sg. Def. | bilurin |
| Pl. Indef. | bilar |
| Pl. Def. | bilarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | bils |
| Sg. Def. | bilsins |
| Pl. Indef. | bila |
| Pl. Def. | bilanna |
Dative
| Sg. Indef. | bili |
| Sg. Def. | bilinum |
| Pl. Indef. | bilum |
| Pl. Def. | bilunum |
Accusative
| Sg. Indef. | bil |
| Sg. Def. | bilin |
| Pl. Indef. | bilar |
| Pl. Def. | bilarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like bilur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Danish bil, a shortened form of automobil, ultimately from Ancient Greek αὐτός (autós, “self”), stem αὐτο- (auto-, “auto-”) + Latin mobilis (“mobile”), ergo ‘[vehicle] which moves by itself’. See: Danish Nouns '
bil', Latin Nouns '
mobilis'.
Translations