Noun: ørvur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | ørvur |
| Sg. Def. | ørvurin |
| Pl. Indef. | ørvar |
| Pl. Def. | ørvarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | ørvs |
| Sg. Def. | ørvsins |
| Pl. Indef. | ørva |
| Pl. Def. | ørvanna |
Dative
| Sg. Indef. | ørvi |
| Sg. Def. | ørvinum |
| Pl. Indef. | ørvum |
| Pl. Def. | ørvunum |
Accusative
| Sg. Indef. | ørv |
| Sg. Def. | ørvin |
| Pl. Indef. | ørvar |
| Pl. Def. | ørvarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like ørvur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse ǫr, from Proto-Germanic *arhwō, from Proto-Indo-European *h₂érkʷo-. See: Old Norse Nouns '
ǫr'.
Translations