stikkōną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of stikkōną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.stikkō
2nd sing.stikkōsi
3rd sing.stikkōþi
1st dualstikkōs
2nd dualstikkōþiz
1st plur.stikkōmaz
2nd plur.stikkōþ
3rd plur.stikkōnþi

Indicative Past

1st sing.stikkōdǭ
2nd sing.stikkōdēz
3rd sing.stikkōdē
1st dualstikkōdēdū
2nd dualstikkōdēdudiz
1st plur.stikkōdēdum
2nd plur.stikkōdēdud
3rd plur.stikkōdēdun

Subjunctive Present

1st sing.stikkǭ
2nd sing.stikkōs
3rd sing.stikkō
1st dualstikkōw
2nd dualstikkōþiz
1st plur.stikkōm
2nd plur.stikkōþ
3rd plur.stikkōn

Subjunctive Past

1st sing.stikkōdēdį̄
2nd sing.stikkōdēdīz
3rd sing.stikkōdēdī
1st dualstikkōdēdīw
2nd dualstikkōdēdīdiz
1st plur.stikkōdēdīm
2nd plur.stikkōdēdīd
3rd plur.stikkōdēdīn

Imperative

2nd sing.stikkō
3rd sing.stikkōþau
2nd dualstikkōþiz
2nd plur.stikkōþ
3rd plur.stikkōnþau

Passive Voice

Indicative

1st sing.stikkōi
2nd sing.stikkōsai
3rd sing.stikkōþai
1st plur.stikkōnþai
2nd plur.stikkōnþai
3rd plur.stikkōnþai

Subjunctive

2nd sing.stikkōsau
3rd sing.stikkōþau
1st plur.stikkōnþau
2nd plur.stikkōnþau
3rd plur.stikkōnþau

Participles

Presentstikkōndz
Paststikkōdaz

Etymology

From pre-Germanic *stignéh₂-, a zero-grade iterative to *stikaną (“to stick”). Piecewise doublet of *stukkōną.

Verbs referencing "stikkōną"

Dutch stikken.

Cognates

-