grīnaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of grīnaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.grīnō
2nd sing.grīnizi
3rd sing.grīnidi
1st dualgrīnōz
2nd dualgrīnadiz
1st plur.grīnamaz
2nd plur.grīnid
3rd plur.grīnandi

Indicative Past

1st sing.grain
2nd sing.graint
3rd sing.grain
1st dualgrinū
2nd dualgrinudiz
1st plur.grinum
2nd plur.grinud
3rd plur.grinun

Subjunctive Present

1st sing.grīnaų
2nd sing.grīnaiz
3rd sing.grīnai
1st dualgrīnaiw
2nd dualgrīnaidiz
1st plur.grīnaim
2nd plur.grīnaid
3rd plur.grīnain

Subjunctive Past

1st sing.grinį̄
2nd sing.grinīz
3rd sing.grinī
1st dualgrinīw
2nd dualgrinīdiz
1st plur.grinīm
2nd plur.grinīd
3rd plur.grinīn

Imperative

2nd sing.grīn
3rd sing.grīnadau
2nd dualgrīnadiz
2nd plur.grīnid
3rd plur.grīnandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.grīnai
2nd sing.grīnazai
3rd sing.grīnadai
1st plur.grīnandai
2nd plur.grīnandai
3rd plur.grīnandai

Subjunctive

2nd sing.grīnaizau
3rd sing.grīnaidau
1st plur.grīnaindau
2nd plur.grīnaindau
3rd plur.grīnaindau

Participles

Presentgrīnandz
Pastgrinanaz

Etymology

Possibly from a Proto-Indo-European *gʰrey- (“to flash”), with a nasal suffix; potential cognates include Old Irish grían (“sun”). Alternatively, of ideophonic origin.

Verbs referencing "grīnaną"

English groan, Faroese grína, Norwegian, nynorsk grina, Swedish grina, Italian digrignare, Danish grine, Norwegian grine, Middle Dutch grinen, Luxembourgish gréngen, Alemannic German griine, Old English granian.

Cognates

-