(Ind. Present 1.sg.): reluctor
Infinitive:
Present participle:
reluctāns; reluctántis
Future participle:
reluctātúrus
Gerund:
reluctándum
Gerundive:
reluctándus
Infinitive:
Perfect participle:
reluctā́tum
Present
Imperfect
I Future
Perfect
Pluperfect
II Future
Present
Imperfect
Perfect
Pluperfect
| tū | reluctā́re |
| vōs | reluctā́minī |
| tū | reluctā́tor |
| is | reluctā́tor |
| iī | reluctántor |
Present
| ego | reluctor |
| tū | reluctā́ris |
| is | reluctā́tur |
| nōs | reluctā́mur |
| vōs | reluctā́minī |
| iī | reluctántur |
Imperfect
| ego | reluctā́bar |
| tū | reluctābā́ris |
| is | reluctābā́tur |
| nōs | reluctābā́mur |
| vōs | reluctābā́minī |
| iī | reluctābántur |
I Future
| ego | reluctā́bor |
| tū | reluctā́beris |
| is | reluctā́bitur |
| nōs | reluctā́bimur |
| vōs | reluctābíminī |
| iī | reluctābúntur |
Perfect
| ego | reluctā́tus sum |
| tū | reluctā́tus es |
| is | reluctā́tus est |
| nōs | reluctā́tī sumus |
| vōs | reluctā́tī estis |
| iī | reluctā́tī sunt |
Pluperfect
| ego | reluctā́tus eram |
| tū | reluctā́tus erās |
| is | reluctā́tus erat |
| nōs | reluctā́tī erāmus |
| vōs | reluctā́tī erātis |
| iī | reluctā́tī erant |
II Future
| ego | reluctā́tus erō |
| tū | reluctā́tus eris |
| is | reluctā́tus erit |
| nōs | reluctā́tī erimus |
| vōs | reluctā́tī eritis |
| iī | reluctā́tī erunt |
Present
| ego | relucter |
| tū | reluctḗris |
| is | reluctḗtur |
| nōs | reluctḗmur |
| vōs | reluctḗminī |
| iī | reluctḗntur |
Imperfect
| ego | reluctā́rer |
| tū | reluctārḗris |
| is | reluctārḗtur |
| nōs | reluctārḗmur |
| vōs | reluctārḗminī |
| iī | reluctārḗntur |
Perfect
| ego | reluctā́tus sim |
| tū | reluctā́tus sīs |
| is | reluctā́tus sit |
| nōs | reluctā́tī sīmus |
| vōs | reluctā́tī sītis |
| iī | reluctā́tī sint |
Pluperfect
| ego | reluctā́tus essem |
| tū | reluctā́tus essēs |
| is | reluctā́tus esset |
| nōs | reluctā́tī essēmus |
| vōs | reluctā́tī essētis |
| iī | reluctā́tī essent |