invito – Latin verb conjugation

Latin verb forms of invito

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): invītō

Active Nominal Forms

Infinitive: invītā́re
Present participle: invītāns; invītántis
Future participle: invītātúrus
Gerund: invītándum
Gerundive: invītándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: invītā́re
Perfect participle: invītā́tum



Active

Indicative

Present

egoinvītō
tūinvītās
isinvītat
nōsinvītā́mus
vōsinvītā́tis
iīinvītant

Imperfect

egoinvītā́bam
tūinvītā́bās
isinvītā́bat
nōsinvītābā́mus
vōsinvītābā́tis
iīinvītā́bant

I Future

egoinvītā́bō
tūinvītā́bis
isinvītā́bit
nōsinvītā́bimus
vōsinvītā́bitis
iīinvītā́bunt

Perfect

egoinvītā́vī
tūinvītāvístī
isinvītā́vit
nōsinvītā́vimus
vōsinvītāvístis
iīinvītāvḗrunt

Pluperfect

egoinvītā́veram
tūinvītā́verās
isinvītā́verat
nōsinvītāverā́mus
vōsinvītāverā́tis
iīinvītā́verant

II Future

egoinvītā́verō
tūinvītā́veris
isinvītā́verit
nōsinvītāvérimus
vōsinvītāvéritis
iīinvītā́verint

Subjunctive

Present

egoinvītem
tūinvītēs
isinvītet
nōsinvītḗmus
vōsinvītḗtis
iīinvītent

Imperfect

egoinvītā́rem
tūinvītā́rēs
isinvītā́ret
nōsinvītārḗmus
vōsinvītārḗtis
iīinvītā́rent








Perfect

egoinvītā́verim
tūinvītā́veris
isinvītā́verit
nōsinvītāvérimus
vōsinvītāvéritis
iīinvītā́verint

Pluperfect

egoinvītāvíssem
tūinvītāvíssēs
isinvītāvísset
nōsinvītāvissḗmus
vōsinvītāvissḗtis
iīinvītāvíssent

I Imperative

tūinvītā
vōsinvītā́te

II Imperative

tūinvītā́tō
isinvītā́tō
vōsinvītātṓte
iīinvītántō

Passive

Indicative

Present

egoinvītor
tūinvītā́ris
isinvītā́tur
nōsinvītā́mur
vōsinvītā́minī
iīinvītántur

Imperfect

egoinvītā́bar
tūinvītābā́ris
isinvītābā́tur
nōsinvītābā́mur
vōsinvītābā́minī
iīinvītābántur

I Future

egoinvītā́bor
tūinvītā́beris
isinvītā́bitur
nōsinvītā́bimur
vōsinvītābíminī
iīinvītābúntur

Perfect

egoinvītā́tus sum
tūinvītā́tus es
isinvītā́tus est
nōsinvītā́tī sumus
vōsinvītā́tī estis
iīinvītā́tī sunt

Pluperfect

egoinvītā́tus eram
tūinvītā́tus erās
isinvītā́tus erat
nōsinvītā́tī erāmus
vōsinvītā́tī erātis
iīinvītā́tī erant

II Future

egoinvītā́tus erō
tūinvītā́tus eris
isinvītā́tus erit
nōsinvītā́tī erimus
vōsinvītā́tī eritis
iīinvītā́tī erunt

Subjunctive

Present

egoinvīter
tūinvītḗris
isinvītḗtur
nōsinvītḗmur
vōsinvītḗminī
iīinvītḗntur

Imperfect

egoinvītā́rer
tūinvītārḗris
isinvītārḗtur
nōsinvītārḗmur
vōsinvītārḗminī
iīinvītārḗntur








Perfect

egoinvītā́tus sim
tūinvītā́tus sīs
isinvītā́tus sit
nōsinvītā́tī sīmus
vōsinvītā́tī sītis
iīinvītā́tī sint

Pluperfect

egoinvītā́tus essem
tūinvītā́tus essēs
isinvītā́tus esset
nōsinvītā́tī essēmus
vōsinvītā́tī essētis
iīinvītā́tī essent

Verbs conjugated like 'invito'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'invito'

incito, inviso, devito, evito, incido, indico, infigo, inhio, initio, innato,

Translations

Etymology

1. Uncertain:
2. * Some connect the word with invocō (“to invoke”), as if some kind of frequentative form;
3. * Some derive the word from Proto-Indo-European *weyh₁-to- (“pursued”), from *weyh₁- (“to chase, pursue”).

Verbs referencing "invito"

Esperanto inviti, Albanian ftoj.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • iterum misit alios servos dicens dicite invitatis ecce prandium meum paravi tauri mei et altilia occisa et omnia parata venite ad nuptias
  • cumque implerentur dies convivii invitavit omnem populum qui inventus est Susis a maximo usque ad minimum et septem diebus iussit convivium praeparari in vestibulo horti et nemoris quod regio cultu et manu consitum erat
  • sed cum vocatus fueris vade recumbe in novissimo loco ut cum venerit qui te invitavit dicat tibi amice ascende superius tunc erit tibi gloria coram simul discumbentibus
  • dicebat autem et ei qui se invitaverat cum facis prandium aut cenam noli vocare amicos tuos neque fratres tuos neque cognatos neque vicinos divites ne forte et ipsi te reinvitent et fiat tibi retributio
  • et misit servum suum hora cenae dicere invitatis ut venirent quia iam parata sunt omnia

Vulgate Verses

  • (Esther 1:5) cumque implerentur dies convivii invitavit omnem populum qui inventus est Susis a maximo usque ad minimum et septem diebus iussit convivium praeparari in vestibulo horti et nemoris quod regio cultu et manu consitum erat And when these days were expired, the king made a feast unto all the people that were present in Shushan the palace, both unto great and small, seven days, in the court of the garden of the king's palace;
  • (Lucas 14:10) sed cum vocatus fueris vade recumbe in novissimo loco ut cum venerit qui te invitavit dicat tibi amice ascende superius tunc erit tibi gloria coram simul discumbentibus But when thou art bidden, go and sit down in the lowest room; that when he that bade thee cometh, he may say unto thee, Friend, go up higher: then shalt thou have worship in the presence of them that sit at meat with thee.
  • (Lucas 14:12) dicebat autem et ei qui se invitaverat cum facis prandium aut cenam noli vocare amicos tuos neque fratres tuos neque cognatos neque vicinos divites ne forte et ipsi te reinvitent et fiat tibi retributio Then said he also to him that bade him, When thou makest a dinner or a supper, call not thy friends, nor thy brethren, neither thy kinsmen, nor thy rich neighbours; lest they also bid thee again, and a recompence be made thee.