indulgeo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of indulgeo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): indulgeō

Active Nominal Forms

Infinitive: indulgḗre
Present participle: indulgēns; indulgéntis
Future participle: indultúrus
Gerund: indulgéndum
Gerundive: indulgéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: indulgḗre
Perfect participle: indúltum



Active

Indicative

Present

egoindulgeō
tūindulgēs
isindulget
nōsindulgḗmus
vōsindulgḗtis
iīindulgent

Imperfect

egoindulgḗbam
tūindulgḗbās
isindulgḗbat
nōsindulgēbā́mus
vōsindulgēbā́tis
iīindulgḗbant

I Future

egoindulgḗbō
tūindulgḗbis
isindulgḗbit
nōsindulgḗbimus
vōsindulgḗbitis
iīindulgḗbunt

Perfect

egoindulsī
tūindulsístī
isindulsit
nōsindulsimus
vōsindulsístis
iīindulsḗrunt

Pluperfect

egoindúlseram
tūindúlserās
isindúlserat
nōsindulserā́mus
vōsindulserā́tis
iīindúlserant

II Future

egoindúlserō
tūindúlseris
isindúlserit
nōsindulsérimus
vōsindulséritis
iīindúlserint

Subjunctive

Present

egoindulgeam
tūindulgeās
isindulgeat
nōsindulgeā́mus
vōsindulgeā́tis
iīindulgeant

Imperfect

egoindulgḗrem
tūindulgḗrēs
isindulgḗret
nōsindulgērḗmus
vōsindulgērḗtis
iīindulgḗrent








Perfect

egoindúlserim
tūindúlseris
isindúlserit
nōsindulsérimus
vōsindulséritis
iīindúlserint

Pluperfect

egoindulsíssem
tūindulsíssēs
isindulsísset
nōsindulsissḗmus
vōsindulsissḗtis
iīindulsíssent

I Imperative

tūindulgē
vōsindulgḗte

II Imperative

tūindulgḗtō
isindulgḗtō
vōsindulgētṓte
iīindulgéntō

Passive

Indicative

Present

egoindulgeor
tūindulgḗris
isindulgḗtur
nōsindulgḗmur
vōsindulgḗminī
iīindulgéntur

Imperfect

egoindulgḗbar
tūindulgēbā́ris
isindulgēbā́tur
nōsindulgēbā́mur
vōsindulgēbā́minī
iīindulgēbántur

I Future

egoindulgḗbor
tūindulgḗberis
isindulgḗbitur
nōsindulgḗbimur
vōsindulgēbíminī
iīindulgēbúntur

Perfect

egoindúltus sum
tūindúltus es
isindúltus est
nōsindúltī sumus
vōsindúltī estis
iīindúltī sunt

Pluperfect

egoindúltus eram
tūindúltus erās
isindúltus erat
nōsindúltī erāmus
vōsindúltī erātis
iīindúltī erant

II Future

egoindúltus erō
tūindúltus eris
isindúltus erit
nōsindúltī erimus
vōsindúltī eritis
iīindúltī erunt

Subjunctive

Present

egoindulgear
tūindulgeā́ris
isindulgeā́tur
nōsindulgeā́mur
vōsindulgeā́minī
iīindulgeā́ntur

Imperfect

egoindulgḗrer
tūindulgērḗris
isindulgērḗtur
nōsindulgērḗmur
vōsindulgērḗminī
iīindulgērḗntur








Perfect

egoindúltus sim
tūindúltus sīs
isindúltus sit
nōsindúltī sīmus
vōsindúltī sītis
iīindúltī sint

Pluperfect

egoindúltus essem
tūindúltus essēs
isindúltus esset
nōsindúltī essēmus
vōsindúltī essētis
iīindúltī essent

Verbs conjugated like 'indulgeo'

adurgeo, affulgeo, algeo, effulgeo, fulgeo, indulgeo, refulgeo, urgeo, urgueo,

Verbs similar to 'indulgeo'

indigeo, adurgeo, affulgeo, effulgeo, fulgeo, inculco, indago, induco, induo, iniungo,

Translations

Etymology

1. From in- and an unattested verb *dulgeō, from Proto-Italic *dolɣēō, from Proto-Indo-European *delǵʰ- (“to become fixed”); cognate with Welsh dala (“to catch”), Gothic 𐍄𐌿𐌻𐌲𐌾𐌰𐌽 (tulgjan, “to reinforce”), and perhaps Sanskrit दृह् (dṛh, “to make firm”).
2. The initial in- may be, instead of the above, derived from a negated form of an unattested adjectival Proto-Indo-European *n-dlgʰ-ro- (“not hard”), thus giving indulgeō an original meaning of "to not be hard toward" > "to be lenient toward" > "to indulge". This is semantically smoother than if the "in-" were to mean "in".
3. Possibly related to longus, Ancient Greek ἐνδελεχής (endelekhḗs, “continuous”), thus originally with the meaning of "being persistent, patient". See: Welsh 'dala', Sanskrit 'दृह्'.

Verbs referencing "indulgeo"

Welsh dal.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • et nunc absolvo vos et omnes Iudaeos a tributis et pretia salis indulgeo et coronas remitto et tertias seminis
  • coronam auream et baen quam misistis suscepimus et parati sumus facere vobiscum pacem magnam et scribere praepositis regis remittere vobis quae indulsimus
  • indulsisti genti Domine indulsisti genti numquid glorificatus es elongasti omnes terminos terrae

Vulgate Verses