imputo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of imputo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): imputō

Active Nominal Forms

Infinitive: imputā́re
Present participle: imputāns; imputántis
Future participle: imputātúrus
Gerund: imputándum
Gerundive: imputándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: imputā́re
Perfect participle: imputā́tum



Active

Indicative

Present

egoimputō
tūimputās
isimputat
nōsimputā́mus
vōsimputā́tis
iīimputant

Imperfect

egoimputā́bam
tūimputā́bās
isimputā́bat
nōsimputābā́mus
vōsimputābā́tis
iīimputā́bant

I Future

egoimputā́bō
tūimputā́bis
isimputā́bit
nōsimputā́bimus
vōsimputā́bitis
iīimputā́bunt

Perfect

egoimputā́vī
tūimputāvístī
isimputā́vit
nōsimputā́vimus
vōsimputāvístis
iīimputāvḗrunt

Pluperfect

egoimputā́veram
tūimputā́verās
isimputā́verat
nōsimputāverā́mus
vōsimputāverā́tis
iīimputā́verant

II Future

egoimputā́verō
tūimputā́veris
isimputā́verit
nōsimputāvérimus
vōsimputāvéritis
iīimputā́verint

Subjunctive

Present

egoimputem
tūimputēs
isimputet
nōsimputḗmus
vōsimputḗtis
iīimputent

Imperfect

egoimputā́rem
tūimputā́rēs
isimputā́ret
nōsimputārḗmus
vōsimputārḗtis
iīimputā́rent








Perfect

egoimputā́verim
tūimputā́veris
isimputā́verit
nōsimputāvérimus
vōsimputāvéritis
iīimputā́verint

Pluperfect

egoimputāvíssem
tūimputāvíssēs
isimputāvísset
nōsimputāvissḗmus
vōsimputāvissḗtis
iīimputāvíssent

I Imperative

tūimputā
vōsimputā́te

II Imperative

tūimputā́tō
isimputā́tō
vōsimputātṓte
iīimputántō

Passive

Indicative

Present

egoimputor
tūimputā́ris
isimputā́tur
nōsimputā́mur
vōsimputā́minī
iīimputántur

Imperfect

egoimputā́bar
tūimputābā́ris
isimputābā́tur
nōsimputābā́mur
vōsimputābā́minī
iīimputābántur

I Future

egoimputā́bor
tūimputā́beris
isimputā́bitur
nōsimputā́bimur
vōsimputābíminī
iīimputābúntur

Perfect

egoimputā́tus sum
tūimputā́tus es
isimputā́tus est
nōsimputā́tī sumus
vōsimputā́tī estis
iīimputā́tī sunt

Pluperfect

egoimputā́tus eram
tūimputā́tus erās
isimputā́tus erat
nōsimputā́tī erāmus
vōsimputā́tī erātis
iīimputā́tī erant

II Future

egoimputā́tus erō
tūimputā́tus eris
isimputā́tus erit
nōsimputā́tī erimus
vōsimputā́tī eritis
iīimputā́tī erunt

Subjunctive

Present

egoimputer
tūimputḗris
isimputḗtur
nōsimputḗmur
vōsimputḗminī
iīimputḗntur

Imperfect

egoimputā́rer
tūimputārḗris
isimputārḗtur
nōsimputārḗmur
vōsimputārḗminī
iīimputārḗntur








Perfect

egoimputā́tus sim
tūimputā́tus sīs
isimputā́tus sit
nōsimputā́tī sīmus
vōsimputā́tī sītis
iīimputā́tī sint

Pluperfect

egoimputā́tus essem
tūimputā́tus essēs
isimputā́tus esset
nōsimputā́tī essēmus
vōsimputā́tī essētis
iīimputā́tī essent

Verbs conjugated like 'imputo'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'imputo'

amputo, immuto, computo, deputo, disputo, imbuo, impero, impeteo, impetro, impleo,

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *h₁én
3. Proto-Italic *en
4. Proto-Italic *en-
5. Latin in-
6. Latin putus
7. Proto-Indo-European *-h₂
8. Proto-Indo-European *-éh₂
9. Proto-Indo-European *-yéti
10. Proto-Indo-European *-eh₂yéti
11. Proto-Indo-European *-h₂tiinflu.
12. Proto-Italic *-ājō
13. Proto-Italic *-āō
14. Latin -ō
15. Latin putō
16. Latin imputō
17. From in- + putō (“esteem, consider”).

Verbs referencing "imputo"

French imputer, Middle Dutch enten, Romanian împuta.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • Et tanta stultitia mortālium est ut quae minimā et vīlissimā sunt, certē reparābilia, imputārī sibi cum impetrāvēre patiantur [...]. (And so great is the foolishness of mortals that [those things] which are smallest and cheapest — certainly replaceable — [people] allow to be charged against themselves when obtained.
  • (In other words, a person trades from the finite account of a lifetime for things deemed far less valuable than the time itself.)) [c. 4 BCE – 65 CE, Seneca Minor, Epistulae Morales ad Lucilium 1.1.3]

Vulgate Verses