Nominal Forms
Infinitive:
tiga; tegja
Past Participle:
tagdur; tagað; tegið
Present participle:
tigandi
Indicative
Present
| eg | tigi; tegji |
| tú | tigir; tegir |
| hann | tigir; tegir |
| vit | tiga; tegja |
| tit | tiga; tegja |
| teir | tiga; tegja |
Past
| eg | tagdi |
| tú | tagdi |
| hann | tagdi |
| vit | tagdu |
| tit | tagdu |
| teir | tagdu |
Pluperfect
Preterite
Preterite Perfect
Future
Future Perfect
Imperative
|
| tig |
| tiga; tegjum |
| tiga; tegjið |
|
|
(tú)
(vit)
(tit)
|
Etymology
From Old Norse þegja, from Proto-Germanic *þagjaną, possibly from Proto-Indo-European *tak-, *tHk-. Cognate with Danish tie, Gothic 𐌸𐌰𐌷𐌰𐌽 (þahan), Old High German dagēn, Latin taceō. See: Old Norse '
þegja', Proto-Germanic '
*þagjaną', Danish '
tie', Latin '
taceō'.
Translations
Sample Sentences