Formes no personals
Infinitiu:
aviciar
Gerundi:
aviciant
Participi:
aviciat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | avicio |
| tu | avicies |
| ell | avicia |
| nos. | aviciem |
| vos. | avicieu |
| ells | avicien |
Perfet
| jo | he aviciat |
| tu | has aviciat |
| ell | ha aviciat |
| nos. | hem aviciat |
| vos. | heu aviciat |
| ells | han aviciat |
Imperfet
| jo | aviciava |
| tu | aviciaves |
| ell | aviciava |
| nos. | aviciàvem |
| vos. | aviciàveu |
| ells | aviciaven |
Plusquamperfet
| jo | havia aviciat |
| tu | havies aviciat |
| ell | havia aviciat |
| nos. | havíem aviciat |
| vos. | havíeu aviciat |
| ells | havien aviciat |
Futur simple
| jo | aviciaré |
| tu | aviciaràs |
| ell | aviciarà |
| nos. | aviciarem |
| vos. | aviciareu |
| ells | aviciaran |
Futur perfet
| jo | hauré aviciat |
| tu | hauràs aviciat |
| ell | haurà aviciat |
| nos. | haurem aviciat |
| vos. | haureu aviciat |
| ells | hauran aviciat |
Passat simple
| jo | avicií |
| tu | aviciares |
| ell | avicià |
| nos. | aviciàrem |
| vos. | aviciàreu |
| ells | aviciaren |
Passat anterior
| jo | haguí aviciat |
| tu | hagueres aviciat |
| ell | hagué aviciat |
| nos. | haguérem aviciat |
| vos. | haguéreu aviciat |
| ells | haguéren aviciat |
Passat perifràstic
| jo | vaig aviciar |
| tu | vas aviciar |
| ell | va aviciar |
| nos. | vam aviciar |
| vos. | vau aviciar |
| ells | van aviciar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver aviciat |
| tu | vas haver aviciat |
| ell | va haver aviciat |
| nos. | vam haver aviciat |
| vos. | vau haver aviciat |
| ells | van haver aviciat |
Condicional
| jo | aviciaria |
| tu | aviciaries |
| ell | aviciaria |
| nos. | aviciaríem |
| vos. | aviciaríeu |
| ells | aviciarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera aviciat |
| tu | hauries; hagueres aviciat |
| ell | hauria; haguera aviciat |
| nos. | hauríem; haguérem aviciat |
| vos. | hauríeu; haguéreu aviciat |
| ells | haurien; hagueren aviciat |
Subjuntiu
Present
| jo | aviciï |
| tu | aviciïs |
| ell | aviciï |
| nos. | aviciem |
| vos. | avicieu |
| ells | aviciïn |
Perfet
| jo | hagi aviciat |
| tu | hagis aviciat |
| ell | hagi aviciat |
| nos. | hàgim aviciat |
| vos. | hàgiu aviciat |
| ells | hagin aviciat |
Imperfet
| jo | aviciés |
| tu | aviciessis |
| ell | aviciés |
| nos. | aviciéssim |
| vos. | aviciéssiu |
| ells | aviciessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués aviciat |
| tu | haguessis aviciat |
| ell | hagués aviciat |
| nos. | haguéssim aviciat |
| vos. | haguéssiu aviciat |
| ells | haguessin aviciat |
Imperative
| tu | avicia |
| ell | aviciï |
| nos. | aviciem |
| vos. | avicieu |
| ells | aviciïn |
Verbs conjugated like 'aviciar'
acariciar,
acondiciar,
acotiar,
adiar,
afiliar,
agenciar,
agraciar,
agremiar,
aixerriar,
ajusticiar,
algaliar,
aliar,
aluminiar,
amnistiar,
amorriar,
ampliar,
anestesiar,
anguniar,
anunciar,
apariar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'aviciar'
viciar,
afiliar,
avariar,
aviar,
avidar,
avilar,
avinar,
avisar,
avivar,
avocar,
Translations
Etymology
Additional Information
aviciar [←
vici]
v 1 tr Tractar algú, especialment un infant, amb tanta feblesa, tanta condescendència, etc, que hom li encoratja les exigències.
2 pron Contreure un
vici, un hàbit, una afecció excessiva a una cosa. Aviciar-se als estimulants.
a_vi_ci_ar.