brandir – Galician verb conjugation

Galician verb forms of brandir

Nominal Forms

Infinitivo: brandir
Participio: brandido
Xerundio: brandindo

Cognates

-

Indicative

Present

nósbrandimos
vósbrandides

Imperfecto

eubrandía
tibrandías
elbrandía
nósbrandiamos
vósbrandiades
elesbrandían

Futuro

eubrandirei
tibrandirás
elbrandirá
nósbrandiremos
vósbrandiredes
elesbrandirán

Pretérito perfecto

eubrandín
tibrandiche
elbrandiu
nósbrandimos
vósbrandistes
elesbrandiron

Pretérito pluscuamperfecto

eubrandira
tibrandiras
elbrandira
nósbrandiramos
vósbrandirades
elesbrandiran

Subxuntivo

Presente (subxuntivo I)

Imperfecto (subxuntivo II)

eubrandise
tibrandises
elbrandise
nósbrandisemos
vósbrandisedes
elesbrandisen

Futuro

eubrandir
tibrandires
elbrandir
nósbrandirmos
vósbrandirdes
elesbrandiren

Futuro hipotético

eubrandiría
tibrandirías
elbrandiría
nósbrandiriamos
vósbrandiriades
elesbrandirían

Imperative

tibrande
elbranda
nósbrandamos
vósbrandide
elesbrandan

Infinitivo Conxugado

brandir
brandires
brandir
brandirmos
brandirdes
brandiren

Verbs conjugated like 'brandir'

abcidir, abscidir, adir, admonir, aguerrir, aludir, aplaudir, arrepentir-se, asistir, asumir, aturdir, balir, banir, boquiabrir, bramir, brandir, brunir, carpir, circunfundir, combalir, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'brandir'

abrandar, banir, bradar, bramir, brandear, brindar, brunir, franzir, transir, adir,

Etymology

From Old Galician-Portuguese brandir (13th century, Cantigas de Santa Maria), from either Old French brandir or Old Occitan brandir. See: Old French 'brandir', Old Occitan 'brandir'.

Sample Sentences

Translations

  • brandish, to move a weapon
  • swing, to rotate about an off-centre fixed point