Dictionary Look-up Word
caill
Nominal Forms
Verbal Adjective
caillte
Verbal Noun
cailleadh
Present
Affirmative
Only the verb
bí 'to be' is conjugated in this tense.
Negative
Only the verb
bí 'to be' is conjugated in this tense.
Present
Affirmative
| Sg.1 | caillim |
| Sg.2 | cailleann tú |
| Sg.3m | cailleann sé |
| Sg.3f | cailleann sí |
| Pl.1 | caillimid; cailleann muid |
| Pl.2 | cailleann sibh |
| Pl.3 | cailleann siad |
| Passive | cailltear |
Negative
| Sg.1 | ní chaillim |
| Sg.2 | ní chailleann tú |
| Sg.3m | ní chailleann sé |
| Sg.3f | ní chailleann sí |
| Pl.1 | ní chaillimid; ní chailleann muid |
| Pl.2 | ní chailleann sibh |
| Pl.3 | ní chailleann siad |
| Passive | ní chailltear |
Past
Affirmative
| Sg.1 | chaill mé |
| Sg.2 | chaill tú |
| Sg.3m | chaill sé |
| Sg.3f | chaill sí |
| Pl.1 | chailleamar; chaill muid |
| Pl.2 | chaill sibh |
| Pl.3 | chaill siad; chailleadar |
| Passive | cailleadh |
Negative
| Sg.1 | níor chaill mé |
| Sg.2 | níor chaill tú |
| Sg.3m | níor chaill sé |
| Sg.3f | níor chaill sí |
| Pl.1 | níor chailleamar; níor chaill muid |
| Pl.2 | níor chaill sibh |
| Pl.3 | níor chaill siad; níor chailleadar |
| Passive | níor cailleadh |
Past Continuous
Affirmative
| Sg.1 | chaillinn |
| Sg.2 | chaillteá |
| Sg.3m | chailleadh sé |
| Sg.3f | chailleadh sí |
| Pl.1 | chaillimis; chailleadh muid |
| Pl.2 | chailleadh sibh |
| Pl.3 | chaillidís; chailleadh siad |
| Passive | chailltí |
Negative
| Sg.1 | ní chaillinn |
| Sg.2 | ní chaillteá |
| Sg.3m | ní chailleadh sé |
| Sg.3f | ní chailleadh sí |
| Pl.1 | ní chaillimis; ní chailleadh muid |
| Pl.2 | ní chailleadh sibh |
| Pl.3 | ní chaillidís; ní chailleadh siad |
| Passive | ní chailltí |
Future
Affirmative
| Sg.1 | caillfidh mé |
| Sg.2 | caillfidh tú |
| Sg.3m | caillfidh sé |
| Sg.3f | caillfidh sí |
| Pl.1 | caillfimid; caillfidh muid |
| Pl.2 | caillfidh sibh |
| Pl.3 | caillfidh siad |
| Passive | caillfear |
Negative
| Sg.1 | ní chaillfidh mé |
| Sg.2 | ní chaillfidh tú |
| Sg.3m | ní chaillfidh sé |
| Sg.3f | ní chaillfidh sí |
| Pl.1 | ní chaillfimid; ní chaillfidh muid |
| Pl.2 | ní chaillfidh sibh |
| Pl.3 | ní chaillfidh siad |
| Passive | ní chaillfear |
Conditional
Affirmative
| Sg.1 | chaillfinn |
| Sg.2 | chaillfeá |
| Sg.3m | chaillfeadh sé |
| Sg.3f | chaillfeadh sí |
| Pl.1 | chaillfimis; chaillfeadh muid |
| Pl.2 | chaillfeadh sibh |
| Pl.3 | chaillfidís; chaillfeadh siad |
| Passive | chaillfí |
Negative
| Sg.1 | ní chaillfinn |
| Sg.2 | ní chaillfeá |
| Sg.3m | ní chaillfeadh sé |
| Sg.3f | ní chaillfeadh sí |
| Pl.1 | ní chaillfimis; ní chaillfeadh muid |
| Pl.2 | ní chaillfeadh sibh |
| Pl.3 | ní chaillfidís; ní chaillfeadh siad |
| Passive | ní chaillfí |
Imperative
Affirmative
| Sg.1 | caillim |
| Sg.2 | caill |
| Sg.3m | cailleadh sé |
| Sg.3f | cailleadh sí |
| Pl.1 | caillimis; cailleadh muid |
| Pl.2 | cailligí |
| Pl.3 | caillidís; cailleadh siad |
| Passive | cailltear |
Negative
| Sg.1 | ná caillim |
| Sg.2 | ná caill |
| Sg.3m | ná cailleadh sé |
| Sg.3f | ná cailleadh sí |
| Pl.1 | ná caillimis; ná cailleadh muid |
| Pl.2 | ná cailligí |
| Pl.3 | ná caillidís; ná cailleadh siad |
| Passive | ná cailltear |
Subjunctive
Affirmative
| Sg.1 | go gcaille mé |
| Sg.2 | go gcaille tú |
| Sg.3m | go gcaille sé |
| Sg.3f | go gcaille sí |
| Pl.1 | go gcaillimid; go gcaille muid |
| Pl.2 | go gcaille sibh |
| Pl.3 | go gcaille siad |
| Passive | go gcailltear |
Negative
| Sg.1 | nár chaille mé |
| Sg.2 | nár chaille tú |
| Sg.3m | nár chaille sé |
| Sg.3f | nár chaille sí |
| Pl.1 | nár chaillimid; nár chaille muid |
| Pl.2 | nár chaille sibh |
| Pl.3 | nár chaille siad |
| Passive | nár chailltear |
Sample Sentences
-
Cailleadh sa chogadh é (He died in the war (literally “He was lost in the war”))
Verbs conjugated like caill
adhmhill,
athbhris,
athdháil,
athfhill,
athghéill,
athscinn,
blais,
bris,
broid,
bréid,
caill,
caoin,
cinn,
cin,
cis,
clis,
cluich,
clúmhill,
coill,
craobhscaoil, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
From Old Irish coillid (“destroys”), from coll (“destruction”), from Proto-Celtic *koldom (compare Welsh coll (“defect, loss”)), from Proto-Indo-European *kelh₂-d- (“strike, cut”) (compare Old English healtian (“limp”)). See: Old Irish '
coillid', Old English '
healtian'.
Translations
lose, cause (something) to cease to be in one's possession or capability