Nominal Forms
Infinitif:
liaisonner
Participe présent:
liaisonnant
Participe passé
liaisonné
Cognates
-
Indicatif
Présent
| je | liaisonne |
| tu | liaisonnes |
| il;elle;on | liaisonne |
| nous | liaisonnons |
| vous | liaisonnez |
| ils;elles | liaisonnent |
Passé composé
| j' | ai liaisonné |
| tu | as liaisonné |
| il;elle;on | a liaisonné |
| nous | avons liaisonné |
| vous | avez liaisonné |
| ils;elles | ont liaisonné |
Imparfait
| je | liaisonnais |
| tu | liaisonnais |
| il;elle;on | liaisonnait |
| nous | liaisonnions |
| vous | liaisonniez |
| ils;elles | liaisonnaient |
Plus-que-parfait
| j' | avais liaisonné |
| tu | avais liaisonné |
| il;elle;on | avait liaisonné |
| nous | avions liaisonné |
| vous | aviez liaisonné |
| ils;elles | avaient liaisonné |
Futur simple
| je | liaisonnerai |
| tu | liaisonneras |
| il;elle;on | liaisonnera |
| nous | liaisonnerons |
| vous | liaisonnerez |
| ils;elles | liaisonneront |
Futur antérieur
| j' | aurai liaisonné |
| tu | auras liaisonné |
| il;elle;on | aura liaisonné |
| nous | aurons liaisonné |
| vous | aurez liaisonné |
| ils;elles | auront liaisonné |
Passé simple
| je | liaisonnai |
| tu | liaisonnas |
| il;elle;on | liaisonna |
| nous | liaisonnâmes |
| vous | liaisonnâtes |
| ils;elles | liaisonnèrent |
Passé antérieur
| j' | eus liaisonné |
| tu | eus liaisonné |
| il;elle;on | eut liaisonné |
| nous | eûmes liaisonné |
| vous | eûtes liaisonné |
| ils;elles | eurent liaisonné |
Subjonctif
Présent
| je | liaisonne |
| tu | liaisonnes |
| il;elle;on | liaisonne |
| nous | liaisonnions |
| vous | liaisonniez |
| ils;elles | liaisonnent |
Passé composé
| j' | aie liaisonné |
| tu | aies liaisonné |
| il;elle;on | ait liaisonné |
| nous | ayons liaisonné |
| vous | ayez liaisonné |
| ils;elles | aient liaisonné |
Imparfait
| je | liaisonnasse |
| tu | liaisonnasses |
| il;elle;on | liaisonnât |
| nous | liaisonnassions |
| vous | liaisonnassiez |
| ils;elles | liaisonnassent |
Plus-que-parfait
| j' | eusse liaisonné |
| tu | eusses liaisonné |
| il;elle;on | eût liaisonné |
| nous | eussions liaisonné |
| vous | eussiez liaisonné |
| ils;elles | eussent liaisonné |
Conditionnel
Présent
| je | liaisonnerais |
| tu | liaisonnerais |
| il;elle;on | liaisonnerait |
| nous | liaisonnerions |
| vous | liaisonneriez |
| ils;elles | liaisonneraient |
Passé
| j' | aurais liaisonné |
| tu | aurais liaisonné |
| il;elle;on | aurait liaisonné |
| nous | aurions liaisonné |
| vous | auriez liaisonné |
| ils;elles | auraient liaisonné |
Imperatif
| tu | liaisonne |
| nous | liaisonnons |
| vous | liaisonnez |
Verbs conjugated like 'liaisonner'
abaisser,
abandonner,
abdiquer,
abecquer,
aberrer,
abhorrer,
abjurer,
ablater,
abloquer,
abluer,
ablutionner,
abominer,
abonder,
abonner,
aborder,
aborner,
aboucher,
abouler,
abouter,
abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'liaisonner'
laitonner,
raisonner,
saisonner,
arraisonner,
assaisonner,
blasonner,
chansonner,
claironner,
cloisonner,
déraisonner,
Translations
Etymology
Additional Information
liaisonner. v. a. t. de maçonnerie. Arranger les pierres d'un édifice de façon que le milieu des unes porte sur les joints des autres.
Bien liaisonner une construction. Il se dit, dans un sens analogue, en parlant
Des briques, des pavés, etc.
Il signifie aussi, Remplir les joints de mortier.
Liaisonné, ée.
Liaisonné, ée. participe.
Sample Sentences