Nominal Forms
Infinitif:
enfariner
Participe présent:
enfarinant /ɑ̃.fa.ʁi.nɑ̃/
Participe passé
enfariné /ɑ̃.fa.ʁi.ne/
Indicatif
Présent
| j' | enfarine /ɑ̃.fa.ʁin/ |
| tu | enfarines /ɑ̃.fa.ʁin/ |
| il;elle;on | enfarine /ɑ̃.fa.ʁin/ |
| nous | enfarinons /ɑ̃.fa.ʁi.nɔ̃/ |
| vous | enfarinez /ɑ̃.fa.ʁi.ne/ |
| ils;elles | enfarinent /ɑ̃.fa.ʁin/ |
Passé composé
| j' | ai enfariné |
| tu | as enfariné |
| il;elle;on | a enfariné |
| nous | avons enfariné |
| vous | avez enfariné |
| ils;elles | ont enfariné |
Imparfait
| j' | enfarinais /ɑ̃.fa.ʁi.nɛ/ |
| tu | enfarinais /ɑ̃.fa.ʁi.nɛ/ |
| il;elle;on | enfarinait /ɑ̃.fa.ʁi.nɛ/ |
| nous | enfarinions /ɑ̃.fa.ʁi.njɔ̃/ |
| vous | enfariniez /ɑ̃.fa.ʁi.nje/ |
| ils;elles | enfarinaient /ɑ̃.fa.ʁi.nɛ/ |
Plus-que-parfait
| j' | avais enfariné |
| tu | avais enfariné |
| il;elle;on | avait enfariné |
| nous | avions enfariné |
| vous | aviez enfariné |
| ils;elles | avaient enfariné |
Futur simple
| j' | enfarinerai /ɑ̃.fa.ʁin.ʁe/ |
| tu | enfarineras /ɑ̃.fa.ʁin.ʁa/ |
| il;elle;on | enfarinera /ɑ̃.fa.ʁin.ʁa/ |
| nous | enfarinerons /ɑ̃.fa.ʁin.ʁɔ̃/ |
| vous | enfarinerez /ɑ̃.fa.ʁin.ʁe/ |
| ils;elles | enfarineront /ɑ̃.fa.ʁin.ʁɔ̃/ |
Futur antérieur
| j' | aurai enfariné |
| tu | auras enfariné |
| il;elle;on | aura enfariné |
| nous | aurons enfariné |
| vous | aurez enfariné |
| ils;elles | auront enfariné |
Passé simple
| j' | enfarinai /ɑ̃.fa.ʁi.ne/ |
| tu | enfarinas /ɑ̃.fa.ʁi.na/ |
| il;elle;on | enfarina /ɑ̃.fa.ʁi.na/ |
| nous | enfarinâmes /ɑ̃.fa.ʁi.nam/ |
| vous | enfarinâtes /ɑ̃.fa.ʁi.nat/ |
| ils;elles | enfarinèrent /ɑ̃.fa.ʁi.nɛʁ/ |
Passé antérieur
| j' | eus enfariné |
| tu | eus enfariné |
| il;elle;on | eut enfariné |
| nous | eûmes enfariné |
| vous | eûtes enfariné |
| ils;elles | eurent enfariné |
Subjonctif
Présent
| j' | enfarine /ɑ̃.fa.ʁin/ |
| tu | enfarines /ɑ̃.fa.ʁin/ |
| il;elle;on | enfarine /ɑ̃.fa.ʁin/ |
| nous | enfarinions /ɑ̃.fa.ʁi.njɔ̃/ |
| vous | enfariniez /ɑ̃.fa.ʁi.nje/ |
| ils;elles | enfarinent /ɑ̃.fa.ʁin/ |
Passé composé
| j' | aie enfariné |
| tu | aies enfariné |
| il;elle;on | ait enfariné |
| nous | ayons enfariné |
| vous | ayez enfariné |
| ils;elles | aient enfariné |
Imparfait
| j' | enfarinasse /ɑ̃.fa.ʁi.nas/ |
| tu | enfarinasses /ɑ̃.fa.ʁi.nas/ |
| il;elle;on | enfarinât /ɑ̃.fa.ʁi.na/ |
| nous | enfarinassions /ɑ̃.fa.ʁi.na.sjɔ̃/ |
| vous | enfarinassiez /ɑ̃.fa.ʁi.na.sje/ |
| ils;elles | enfarinassent /ɑ̃.fa.ʁi.nas/ |
Plus-que-parfait
| j' | eusse enfariné |
| tu | eusses enfariné |
| il;elle;on | eût enfariné |
| nous | eussions enfariné |
| vous | eussiez enfariné |
| ils;elles | eussent enfariné |
Conditionnel
Présent
| j' | enfarinerais /ɑ̃.fa.ʁin.ʁɛ/ |
| tu | enfarinerais /ɑ̃.fa.ʁin.ʁɛ/ |
| il;elle;on | enfarinerait /ɑ̃.fa.ʁin.ʁɛ/ |
| nous | enfarinerions /ɑ̃.fa.ʁi.nə.ʁjɔ̃/ |
| vous | enfarineriez /ɑ̃.fa.ʁi.nə.ʁje/ |
| ils;elles | enfarineraient /ɑ̃.fa.ʁin.ʁɛ/ |
Passé
| j' | aurais enfariné |
| tu | aurais enfariné |
| il;elle;on | aurait enfariné |
| nous | aurions enfariné |
| vous | auriez enfariné |
| ils;elles | auraient enfariné |
Imperatif
| tu | enfarine /ɑ̃.fa.ʁin/ |
| nous | enfarinons /ɑ̃.fa.ʁi.nɔ̃/ |
| vous | enfarinez /ɑ̃.fa.ʁi.ne/ |
Verbs conjugated like 'enfariner'
abaisser,
abandonner,
abdiquer,
abecquer,
aberrer,
abhorrer,
abjurer,
ablater,
abloquer,
abluer,
ablutionner,
abominer,
abonder,
abonner,
aborder,
aborner,
aboucher,
abouler,
abouter,
abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'enfariner'
engainer,
enraciner,
entériner,
fariner,
amariner,
effaner,
effarer,
efféminer,
effriter,
encabaner,
Translations
flour, to apply flour to something
Etymology
From en- + farine + -er. Compare Catalan enfarinar, Italian infarinare, Portuguese enfarinhar, Romanian înfăina, Spanish enharinar. See: Valencian '
enfarinar', Italian '
infarinare', Portuguese '
enfarinhar', Romanian '
înfăina', Spanish '
enharinar'.
Verbs referencing "enfariner"
Spanish
enharinar, Italian
infarinare, Romanian
înfăina, Aromanian
nfãrinedz.
Additional Information
enfariner. v. a. poudrer de farine.
Un bateleur, un bouffon qui s'enfarine le visage. On l'emploie aussi avec le pronom personnel régime direct.
Je me suis tout enfariné dans ce moulin. Enfariné, ée.
Enfariné, ée. participe.
Prov. et fig., Venir la gueule enfarinée, Venir inconsidérément et avec une sotte confiance.
Fig. et fam., Être enfariné d'une opinion, d'une doctrine, Être un peu prévenu en
faveur d'une opinion, d'une doctrine. Être enfariné d'une science, En avoir quelque teinture.
Sample Sentences
-
« Mère ! dit Siméon du fond du cabinet. -- Que veux -tu, père ? dit Rachel en frottant ses mains enfarinées, et elle alla vers le cabinet.
(La case de l'oncle Tom)