Nominal Forms
Infinitif:
déniaiser
Participe présent:
déniaisant /de.njɛ.zɑ̃; de.nje.zɑ̃/
Participe passé
déniaisé /de.njɛ.ze; de.nje.ze/
Cognates
-
Indicatif
Présent
| je | déniaise /de.njɛz/ |
| tu | déniaises /de.njɛz/ |
| il;elle;on | déniaise /de.njɛz/ |
| nous | déniaisons /de.njɛ.zɔ̃; de.nje.zɔ̃/ |
| vous | déniaisez /de.njɛ.ze; de.nje.ze/ |
| ils;elles | déniaisent /de.njɛz/ |
Passé composé
| j' | ai déniaisé |
| tu | as déniaisé |
| il;elle;on | a déniaisé |
| nous | avons déniaisé |
| vous | avez déniaisé |
| ils;elles | ont déniaisé |
Imparfait
| je | déniaisais /de.njɛ.zɛ; de.nje.zɛ/ |
| tu | déniaisais /de.njɛ.zɛ; de.nje.zɛ/ |
| il;elle;on | déniaisait /de.njɛ.zɛ; de.nje.zɛ/ |
| nous | déniaisions /de.njɛ.zjɔ̃; de.nje.zjɔ̃/ |
| vous | déniaisiez /de.njɛ.zje; de.nje.zje/ |
| ils;elles | déniaisaient /de.njɛ.zɛ; de.nje.zɛ/ |
Plus-que-parfait
| j' | avais déniaisé |
| tu | avais déniaisé |
| il;elle;on | avait déniaisé |
| nous | avions déniaisé |
| vous | aviez déniaisé |
| ils;elles | avaient déniaisé |
Futur simple
| je | déniaiserai /de.njɛz.ʁe/ |
| tu | déniaiseras /de.njɛz.ʁa/ |
| il;elle;on | déniaisera /de.njɛz.ʁa/ |
| nous | déniaiserons /de.njɛz.ʁɔ̃/ |
| vous | déniaiserez /de.njɛz.ʁe/ |
| ils;elles | déniaiseront /de.njɛz.ʁɔ̃/ |
Futur antérieur
| j' | aurai déniaisé |
| tu | auras déniaisé |
| il;elle;on | aura déniaisé |
| nous | aurons déniaisé |
| vous | aurez déniaisé |
| ils;elles | auront déniaisé |
Passé simple
| je | déniaisai /de.njɛ.ze; de.nje.ze/ |
| tu | déniaisas /de.njɛ.za; de.nje.za/ |
| il;elle;on | déniaisa /de.njɛ.za; de.nje.za/ |
| nous | déniaisâmes /de.njɛ.zam; de.nje.zam/ |
| vous | déniaisâtes /de.njɛ.zat; de.nje.zat/ |
| ils;elles | déniaisèrent /de.njɛ.zɛʁ; de.nje.zɛʁ/ |
Passé antérieur
| j' | eus déniaisé |
| tu | eus déniaisé |
| il;elle;on | eut déniaisé |
| nous | eûmes déniaisé |
| vous | eûtes déniaisé |
| ils;elles | eurent déniaisé |
Subjonctif
Présent
| je | déniaise /de.njɛz/ |
| tu | déniaises /de.njɛz/ |
| il;elle;on | déniaise /de.njɛz/ |
| nous | déniaisions /de.njɛ.zjɔ̃; de.nje.zjɔ̃/ |
| vous | déniaisiez /de.njɛ.zje; de.nje.zje/ |
| ils;elles | déniaisent /de.njɛz/ |
Passé composé
| j' | aie déniaisé |
| tu | aies déniaisé |
| il;elle;on | ait déniaisé |
| nous | ayons déniaisé |
| vous | ayez déniaisé |
| ils;elles | aient déniaisé |
Imparfait
| je | déniaisasse /de.njɛ.zas; de.nje.zas/ |
| tu | déniaisasses /de.njɛ.zas; de.nje.zas/ |
| il;elle;on | déniaisât /de.njɛ.za; de.nje.za/ |
| nous | déniaisassions /de.njɛ.za.sjɔ̃; de.nje.za.sjɔ̃/ |
| vous | déniaisassiez /de.njɛ.za.sje; de.nje.za.sje/ |
| ils;elles | déniaisassent /de.njɛ.zas; de.nje.zas/ |
Plus-que-parfait
| j' | eusse déniaisé |
| tu | eusses déniaisé |
| il;elle;on | eût déniaisé |
| nous | eussions déniaisé |
| vous | eussiez déniaisé |
| ils;elles | eussent déniaisé |
Conditionnel
Présent
| je | déniaiserais /de.njɛz.ʁɛ/ |
| tu | déniaiserais /de.njɛz.ʁɛ/ |
| il;elle;on | déniaiserait /de.njɛz.ʁɛ/ |
| nous | déniaiserions /de.njɛ.zə.ʁjɔ̃; de.nje.zə.ʁjɔ̃/ |
| vous | déniaiseriez /de.njɛ.zə.ʁje; de.nje.zə.ʁje/ |
| ils;elles | déniaiseraient /de.njɛz.ʁɛ/ |
Passé
| j' | aurais déniaisé |
| tu | aurais déniaisé |
| il;elle;on | aurait déniaisé |
| nous | aurions déniaisé |
| vous | auriez déniaisé |
| ils;elles | auraient déniaisé |
Imperatif
| tu | déniaise /de.njɛz/ |
| nous | déniaisons /de.njɛ.zɔ̃; de.nje.zɔ̃/ |
| vous | déniaisez /de.njɛ.ze; de.nje.ze/ |
Verbs conjugated like 'déniaiser'
abaisser,
abandonner,
abdiquer,
abecquer,
aberrer,
abhorrer,
abjurer,
ablater,
abloquer,
abluer,
ablutionner,
abominer,
abonder,
abonner,
aborder,
aborner,
aboucher,
abouler,
abouter,
abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'déniaiser'
enniaiser,
niaiser,
biaiser,
débiliter,
déboiser,
décaisser,
décaser,
décauser,
décimaliser,
déclasser,
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
From dé- + niais + -er.
Additional Information
déniaiser. v. a. rendre quelqu'un moins niais, moins simple, moins gauche, plus fin, plus rusé qu'il n'était.
Il était fort simple, mais son voyage à Paris l'a un peu déniaisé. Les affaires l'ont déniaisé. On
l'emploie souvent avec le pronom personnel.
Il s'est déniaisé en fort peu de temps. Il se déniaisera dans le monde. Il signifie quelquefois ironiquement, Tromper quelqu'un, abuser de sa simplicité.
Il avait dix louis dans sa poche, les filous l'ont déniaisé. Il s'est laissé déniaiser par un escroc. Ce verbe est familier dans ses deux acceptions.
Déniaisé, ée.
Déniaisé, ée. participe.
Il est quelquefois substantif; et alors il signifie, Un homme adroit et rusé. C'est un déniaisé. Cette acception est peu usitée.
Sample Sentences