défâcher – French verb conjugation

French verb forms of défâcher

Nominal Forms

Infinitif: défâcher
Participe présent: défâchant /de.fa.ʃɑ̃; de.fɑ.ʃɑ̃/
Participe passé défâché /de.fa.ʃe; de.fɑ.ʃe/

Cognates

-

Indicatif

Présent

jedéfâche /de.faʃ; de.fɑʃ/
tudéfâches /de.faʃ; de.fɑʃ/
il;elle;ondéfâche /de.faʃ; de.fɑʃ/
nousdéfâchons /de.fa.ʃɔ̃; de.fɑ.ʃɔ̃/
vousdéfâchez /de.fa.ʃe; de.fɑ.ʃe/
ils;ellesdéfâchent /de.faʃ; de.fɑʃ/

Passé composé

j'ai défâché
tuas défâché
il;elle;ona défâché
nousavons défâché
vousavez défâché
ils;ellesont défâché

Imparfait

jedéfâchais /de.fa.ʃɛ; de.fɑ.ʃɛ/
tudéfâchais /de.fa.ʃɛ; de.fɑ.ʃɛ/
il;elle;ondéfâchait /de.fa.ʃɛ; de.fɑ.ʃɛ/
nousdéfâchions /de.fa.ʃjɔ̃; de.fɑ.ʃjɔ̃/
vousdéfâchiez /de.fa.ʃje; de.fɑ.ʃje/
ils;ellesdéfâchaient /de.fa.ʃɛ; de.fɑ.ʃɛ/

Plus-que-parfait

j'avais défâché
tuavais défâché
il;elle;onavait défâché
nousavions défâché
vousaviez défâché
ils;ellesavaient défâché

Futur simple

jedéfâcherai /de.faʃ.ʁe; de.fɑʃ.ʁe/
tudéfâcheras /de.faʃ.ʁa; de.fɑʃ.ʁa/
il;elle;ondéfâchera /de.faʃ.ʁa; de.fɑʃ.ʁa/
nousdéfâcherons /de.faʃ.ʁɔ̃; de.fɑʃ.ʁɔ̃/
vousdéfâcherez /de.faʃ.ʁe; de.fɑʃ.ʁe/
ils;ellesdéfâcheront /de.faʃ.ʁɔ̃; de.fɑʃ.ʁɔ̃/

Futur antérieur

j'aurai défâché
tuauras défâché
il;elle;onaura défâché
nousaurons défâché
vousaurez défâché
ils;ellesauront défâché

Passé simple

jedéfâchai /de.fa.ʃe; de.fɑ.ʃe/
tudéfâchas /de.fa.ʃa; de.fɑ.ʃa/
il;elle;ondéfâcha /de.fa.ʃa; de.fɑ.ʃa/
nousdéfâchâmes /de.fa.ʃam; de.fɑ.ʃam/
vousdéfâchâtes /de.fa.ʃat; de.fɑ.ʃat/
ils;ellesdéfâchèrent /de.fa.ʃɛʁ; de.fɑ.ʃɛʁ/

Passé antérieur

j'eus défâché
tueus défâché
il;elle;oneut défâché
nouseûmes défâché
vouseûtes défâché
ils;elleseurent défâché

Subjonctif

Présent

jedéfâche /de.faʃ; de.fɑʃ/
tudéfâches /de.faʃ; de.fɑʃ/
il;elle;ondéfâche /de.faʃ; de.fɑʃ/
nousdéfâchions /de.fa.ʃjɔ̃; de.fɑ.ʃjɔ̃/
vousdéfâchiez /de.fa.ʃje; de.fɑ.ʃje/
ils;ellesdéfâchent /de.faʃ; de.fɑʃ/

Passé composé

j'aie défâché
tuaies défâché
il;elle;onait défâché
nousayons défâché
vousayez défâché
ils;ellesaient défâché

Imparfait

jedéfâchasse /de.fa.ʃas; de.fɑ.ʃas/
tudéfâchasses /de.fa.ʃas; de.fɑ.ʃas/
il;elle;ondéfâchât /de.fa.ʃa; de.fɑ.ʃa/
nousdéfâchassions /de.fa.ʃa.sjɔ̃; de.fɑ.ʃa.sjɔ̃/
vousdéfâchassiez /de.fa.ʃa.sje; de.fɑ.ʃa.sje/
ils;ellesdéfâchassent /de.fa.ʃas; de.fɑ.ʃas/

Plus-que-parfait

j'eusse défâché
tueusses défâché
il;elle;oneût défâché
nouseussions défâché
vouseussiez défâché
ils;elleseussent défâché

Conditionnel

Présent

jedéfâcherais /de.faʃ.ʁɛ; de.fɑʃ.ʁɛ/
tudéfâcherais /de.faʃ.ʁɛ; de.fɑʃ.ʁɛ/
il;elle;ondéfâcherait /de.faʃ.ʁɛ; de.fɑʃ.ʁɛ/
nousdéfâcherions /de.fa.ʃə.ʁjɔ̃; de.fɑ.ʃə.ʁjɔ̃/
vousdéfâcheriez /de.fa.ʃə.ʁje; de.fɑ.ʃə.ʁje/
ils;ellesdéfâcheraient /de.faʃ.ʁɛ; de.fɑʃ.ʁɛ/

Passé

j'aurais défâché
tuaurais défâché
il;elle;onaurait défâché
nousaurions défâché
vousauriez défâché
ils;ellesauraient défâché

Imperatif

tudéfâche /de.faʃ; de.fɑʃ/
nousdéfâchons /de.fa.ʃɔ̃; de.fɑ.ʃɔ̃/
vousdéfâchez /de.fa.ʃe; de.fɑ.ʃe/

Translations

Synonyms & Antonyms

Etymology

Additional Information

défâcher (se). v. pron. s'apaiser après s'être mis en colère. Il n'est guère usité que dans certaines phrases familières. S'il est fâché, qu'il se défâche. S'il se fâche, il aura la peine de se défâcher.

Défâché, ée.
Défâché, ée. participe.

Sample Sentences