Nominal Forms
Infinitif:
débondonner
Participe présent:
débondonnant
Participe passé
débondonné
Cognates
-
Indicatif
Présent
| je | débondonne |
| tu | débondonnes |
| il;elle;on | débondonne |
| nous | débondonnons |
| vous | débondonnez |
| ils;elles | débondonnent |
Passé composé
| j' | ai débondonné |
| tu | as débondonné |
| il;elle;on | a débondonné |
| nous | avons débondonné |
| vous | avez débondonné |
| ils;elles | ont débondonné |
Imparfait
| je | débondonnais |
| tu | débondonnais |
| il;elle;on | débondonnait |
| nous | débondonnions |
| vous | débondonniez |
| ils;elles | débondonnaient |
Plus-que-parfait
| j' | avais débondonné |
| tu | avais débondonné |
| il;elle;on | avait débondonné |
| nous | avions débondonné |
| vous | aviez débondonné |
| ils;elles | avaient débondonné |
Futur simple
| je | débondonnerai |
| tu | débondonneras |
| il;elle;on | débondonnera |
| nous | débondonnerons |
| vous | débondonnerez |
| ils;elles | débondonneront |
Futur antérieur
| j' | aurai débondonné |
| tu | auras débondonné |
| il;elle;on | aura débondonné |
| nous | aurons débondonné |
| vous | aurez débondonné |
| ils;elles | auront débondonné |
Passé simple
| je | débondonnai |
| tu | débondonnas |
| il;elle;on | débondonna |
| nous | débondonnâmes |
| vous | débondonnâtes |
| ils;elles | débondonnèrent |
Passé antérieur
| j' | eus débondonné |
| tu | eus débondonné |
| il;elle;on | eut débondonné |
| nous | eûmes débondonné |
| vous | eûtes débondonné |
| ils;elles | eurent débondonné |
Subjonctif
Présent
| je | débondonne |
| tu | débondonnes |
| il;elle;on | débondonne |
| nous | débondonnions |
| vous | débondonniez |
| ils;elles | débondonnent |
Passé composé
| j' | aie débondonné |
| tu | aies débondonné |
| il;elle;on | ait débondonné |
| nous | ayons débondonné |
| vous | ayez débondonné |
| ils;elles | aient débondonné |
Imparfait
| je | débondonnasse |
| tu | débondonnasses |
| il;elle;on | débondonnât |
| nous | débondonnassions |
| vous | débondonnassiez |
| ils;elles | débondonnassent |
Plus-que-parfait
| j' | eusse débondonné |
| tu | eusses débondonné |
| il;elle;on | eût débondonné |
| nous | eussions débondonné |
| vous | eussiez débondonné |
| ils;elles | eussent débondonné |
Conditionnel
Présent
| je | débondonnerais |
| tu | débondonnerais |
| il;elle;on | débondonnerait |
| nous | débondonnerions |
| vous | débondonneriez |
| ils;elles | débondonneraient |
Passé
| j' | aurais débondonné |
| tu | aurais débondonné |
| il;elle;on | aurait débondonné |
| nous | aurions débondonné |
| vous | auriez débondonné |
| ils;elles | auraient débondonné |
Imperatif
| tu | débondonne |
| nous | débondonnons |
| vous | débondonnez |
Verbs conjugated like 'débondonner'
abaisser,
abandonner,
abdiquer,
abecquer,
aberrer,
abhorrer,
abjurer,
ablater,
abloquer,
abluer,
ablutionner,
abominer,
abonder,
abonner,
aborder,
aborner,
aboucher,
abouler,
abouter,
abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'débondonner'
bondonner,
déboulonner,
déboutonner,
désordonner,
abandonner,
déballonner,
débonder,
décantonner,
décoconner,
découronner,
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Additional Information
débondonner. v. a. ôter le bondon d'un muid, d'un tonneau.
Pour remplir le tonneau, il faut le débondonner. Débondonné, ée.
Débondonné, ée. participe.
Sample Sentences