Nominal Forms
Infinitif:
culminer
Participe présent:
culminant /kyl.mi.nɑ̃/
Participe passé
culminé /kyl.mi.ne/
Cognates
-
Indicatif
Présent
| je | culmine /kyl.min/ |
| tu | culmines /kyl.min/ |
| il;elle;on | culmine /kyl.min/ |
| nous | culminons /kyl.mi.nɔ̃/ |
| vous | culminez /kyl.mi.ne/ |
| ils;elles | culminent /kyl.min/ |
Passé composé
| j' | ai culminé |
| tu | as culminé |
| il;elle;on | a culminé |
| nous | avons culminé |
| vous | avez culminé |
| ils;elles | ont culminé |
Imparfait
| je | culminais /kyl.mi.nɛ/ |
| tu | culminais /kyl.mi.nɛ/ |
| il;elle;on | culminait /kyl.mi.nɛ/ |
| nous | culminions /kyl.mi.njɔ̃/ |
| vous | culminiez /kyl.mi.nje/ |
| ils;elles | culminaient /kyl.mi.nɛ/ |
Plus-que-parfait
| j' | avais culminé |
| tu | avais culminé |
| il;elle;on | avait culminé |
| nous | avions culminé |
| vous | aviez culminé |
| ils;elles | avaient culminé |
Futur simple
| je | culminerai /kyl.min.ʁe/ |
| tu | culmineras /kyl.min.ʁa/ |
| il;elle;on | culminera /kyl.min.ʁa/ |
| nous | culminerons /kyl.min.ʁɔ̃/ |
| vous | culminerez /kyl.min.ʁe/ |
| ils;elles | culmineront /kyl.min.ʁɔ̃/ |
Futur antérieur
| j' | aurai culminé |
| tu | auras culminé |
| il;elle;on | aura culminé |
| nous | aurons culminé |
| vous | aurez culminé |
| ils;elles | auront culminé |
Passé simple
| je | culminai /kyl.mi.ne/ |
| tu | culminas /kyl.mi.na/ |
| il;elle;on | culmina /kyl.mi.na/ |
| nous | culminâmes /kyl.mi.nam/ |
| vous | culminâtes /kyl.mi.nat/ |
| ils;elles | culminèrent /kyl.mi.nɛʁ/ |
Passé antérieur
| j' | eus culminé |
| tu | eus culminé |
| il;elle;on | eut culminé |
| nous | eûmes culminé |
| vous | eûtes culminé |
| ils;elles | eurent culminé |
Subjonctif
Présent
| je | culmine /kyl.min/ |
| tu | culmines /kyl.min/ |
| il;elle;on | culmine /kyl.min/ |
| nous | culminions /kyl.mi.njɔ̃/ |
| vous | culminiez /kyl.mi.nje/ |
| ils;elles | culminent /kyl.min/ |
Passé composé
| j' | aie culminé |
| tu | aies culminé |
| il;elle;on | ait culminé |
| nous | ayons culminé |
| vous | ayez culminé |
| ils;elles | aient culminé |
Imparfait
| je | culminasse /kyl.mi.nas/ |
| tu | culminasses /kyl.mi.nas/ |
| il;elle;on | culminât /kyl.mi.na/ |
| nous | culminassions /kyl.mi.na.sjɔ̃/ |
| vous | culminassiez /kyl.mi.na.sje/ |
| ils;elles | culminassent /kyl.mi.nas/ |
Plus-que-parfait
| j' | eusse culminé |
| tu | eusses culminé |
| il;elle;on | eût culminé |
| nous | eussions culminé |
| vous | eussiez culminé |
| ils;elles | eussent culminé |
Conditionnel
Présent
| je | culminerais /kyl.min.ʁɛ/ |
| tu | culminerais /kyl.min.ʁɛ/ |
| il;elle;on | culminerait /kyl.min.ʁɛ/ |
| nous | culminerions /kyl.mi.nə.ʁjɔ̃/ |
| vous | culmineriez /kyl.mi.nə.ʁje/ |
| ils;elles | culmineraient /kyl.min.ʁɛ/ |
Passé
| j' | aurais culminé |
| tu | aurais culminé |
| il;elle;on | aurait culminé |
| nous | aurions culminé |
| vous | auriez culminé |
| ils;elles | auraient culminé |
Imperatif
| tu | culmine /kyl.min/ |
| nous | culminons /kyl.mi.nɔ̃/ |
| vous | culminez /kyl.mi.ne/ |
Verbs conjugated like 'culminer'
abaisser,
abandonner,
abdiquer,
abecquer,
aberrer,
abhorrer,
abjurer,
ablater,
abloquer,
abluer,
ablutionner,
abominer,
abonder,
abonner,
aborder,
aborner,
aboucher,
abouler,
abouter,
abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'culminer'
fulminer,
calaminer,
calciner,
câliner,
carminer,
cheminer,
coltiner,
comminer,
cuisiner,
cultiver,
Translations
Etymology
Borrowed from Medieval Latin culmināre, from Latin culmen.
Verbs referencing "culminer"
Romanian
culmina, Dutch
culmineren, Hungarian
kulminál, German, old spelling
kulminieren.
Additional Information
Sample Sentences
-
Le film culmine sur son meurtre. (The film culminates in his murder.)