Nominal Forms
Verb noun:
Verbal adjectives:
Indicative
Present / Future
Preterite
Pluperfect
Imperfect (Indicative/Subjunctive)
Imperative
| Sg.2 | edifara |
| Pl.2 | edifarwch |
Colloquial Forms
Future
| Sg.1 | edifara i; edifaraf i |
| Sg.2 | edifari di |
| Sg.3 | edifarith o; edifariff e |
| Pl.1 | edifarwn ni |
| Pl.2 | edifarwch chi |
| Pl.3 | edifaran nhw |
Preterite
| Sg.1 | edifarais i; edifares i |
| Sg.2 | edifaraist ti; edifarest ti |
| Sg.3 | edifarodd o |
| Pl.1 | edifaron ni |
| Pl.2 | edifaroch chi |
| Pl.3 | edifaron nhw |
Conditional
| Sg.1 | edifarwn i; edifarswn i |
| Sg.2 | edifaret ti; edifarset ti |
| Sg.3 | edifarai fo; edifarsai fo |
| Pl.1 | edifaren ni; edifarsen ni |
| Pl.2 | edifarech chi; edifarsech chi |
| Pl.3 | edifaren nhw; edifarsen nhw |
Verbs similar to 'edifaru'
Translations
Etymology
From edifar (“regrettable; repentant”) + -u, from Proto-Celtic *ad-dī-mar-, corresponding to the prefixes ad-, di- and a final element derived from Proto-Indo-European *(s)mer- (“to remember”).
Additional Information