Nominal Forms
Infinitive: slóra
First participle: hafa slórt; slórað
Second participle: slórt; slórað
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | slóri; slóra |
| þú | slórir; slórar |
| hann | slórir; slórar |
| við | slórum |
| þið | slórið |
| þeir | slóra |
Perfect
| ég | hef slórt; slórað |
| þú | hefur slórt; slórað |
| hann | hefur slórt; slórað |
| við | höfum slórt; slórað |
| þið | hafið slórt; slórað |
| þeir | hafa slórt; slórað |
Past
| ég | slórði; slóraði |
| þú | slórðir; slóraðir |
| hann | slórði; slóraði |
| við | slórðum; slóraðum |
| þið | slórðuð; slóraðuð |
| þeir | slórðu; slóraðu |
Pluperfect
| ég | hafði slórt; slórað |
| þú | hafðir slórt; slórað |
| hann | hafði slórt; slórað |
| við | höfðum slórt; slórað |
| þið | höfðuð slórt; slórað |
| þeir | höfðu slórt; slórað |
Future
| ég | mun slóra |
| þú | munt slóra |
| hann | mun slóra |
| við | munum slóra |
| þið | munuð slóra |
| þeir | munu slóra |
Future Perfect
| ég | mun hafa slórt; slórað |
| þú | munt hafa slórt; slórað |
| hann | mun hafa slórt; slórað |
| við | munum hafa slórt; slórað |
| þið | munuð hafa slórt; slórað |
| þeir | munu hafa slórt; slórað |
Subjunctive
Present
| ég | slóri |
| þú | slórir |
| hann | slóri |
| við | slórum |
| þið | slórið |
| þeir | slóri |
Perfect
| ég | hafi slórt; slórað |
| þú | hafir slórt; slórað |
| hann | hafi slórt; slórað |
| við | höfum slórt; slórað |
| þið | hafið slórt; slórað |
| þeir | hafi slórt; slórað |
Past
| ég | slórði; slóraði |
| þú | slórðir; slóraðir |
| hann | slórði; slóraði |
| við | slórðum; slóraðum |
| þið | slórðuð; slóraðuð |
| þeir | slórðu; slóraðu |
Pluperfect
| ég | hefði slórt; slórað |
| þú | hefðir slórt; slórað |
| hann | hefði slórt; slórað |
| við | hefðum slórt; slórað |
| þið | hefðuð slórt; slórað |
| þeir | hefðu slórt; slórað |
Conditional
Present
| ég | mundi slóra |
| þú | mundir slóra |
| hann | mundi slóra |
| við | mundum slóra |
| þið | munduð slóra |
| þeir | mundu slóra |
Past conditional
| ég | mundi hafa slórt; slórað |
| þú | mundir hafa slórt; slórað |
| hann | mundi hafa slórt; slórað |
| við | mundum hafa slórt; slórað |
| þið | munduð hafa slórt; slórað |
| þeir | mundu hafa slórt; slórað |
Imperative
| þú | slór |
| við | slórum |
| þið | slórið |
Sample Sentences
Etymology
Probably borrowed from Middle Low German (compare *slör (“slow gait”)), of uncertain origin, but possibly related to Proto-Germanic *slūm- (“loose, limp, slack”).
Verbs similar to 'slóra'
glóra,
klóra,
blóta,
flóa,
glóa,
læra,
lúra,
særa,
sigra,
sjóða,
Translations
loaf, do nothing
loiter, to stand about without any aim or purpose