Hyphenation: rip‧pu‧a
Indicative
Present
| Sg.1 | ripun |
| Sg.2 | riput |
| Sg.3 | rippuu |
| Pl.1 | ripumma |
| Pl.2 | riputta |
| Pl.3 | rippuut; rippuvat; riputaa |
| Impersonal | riputaa |
Imperfect
| Sg.1 | ripuin |
| Sg.2 | ripuit |
| Sg.3 | rippui |
| Pl.1 | ripuimma |
| Pl.2 | ripuitta |
| Pl.3 | rippuit; rippuivat; riputtii |
| Impersonal | riputtii |
Conditional
| Sg.1 | rippuisin |
| Sg.2 | rippuisit |
| Sg.3 | rippuis |
| Pl.1 | rippuisimma |
| Pl.2 | rippuisitta |
| Pl.3 | rippuisiit; rippuisivat; riputtais |
| Impersonal | riputtais |
Potential
| Sg.1 | rippunen |
| Sg.2 | rippunet |
| Sg.3 | rippunoo |
| Pl.1 | rippunemma |
| Pl.2 | rippunetta |
| Pl.3 | rippunoot |
| Impersonal | riputtannoo |
Imperative
| Sg.2 | rippuist; ripu |
| Sg.3 | rippukoo |
| Pl.2 | rippukaa |
| Pl.3 | rippukoot |
| Impersonal | riputtakkoo |
Infinitives
| I Infinitive | rippua |
| II Infinitive, inessive | rippujees |
| II Infinitive, instructive | rippuen |
| III Infinitive, illative | rippumaa |
| III Infinitive, inessive | rippumaas |
| III Infinitive, elative | rippumast |
| III Infinitive, abessive | rippumata |
| IV Infinitive, nominative | rippumiin |
| IV Infinitive, partitive | rippumista; rippumist |
Participles
| Active Present | rippuva |
| Passive Present | riputtava |
| Active Past | rippunt; rippunut |
| Passive Past | riputtu |
Etymology
From Proto-Finnic *rippudak. Cognates include Finnish riippua (dialectal rippua) and Estonian rippuda. See: Finnish with old forms '
riippua', Estonian '
rippuma'.
Sample Sentences