rippua – Ingrian verb conjugation

Ingrian verb forms of rippua

Hyphenation: rip‧pu‧a

Indicative

Present

Sg.1ripun
Sg.2riput
Sg.3rippuu
Pl.1ripumma
Pl.2riputta
Pl.3rippuut; rippuvat; riputaa
Impersonalriputaa

Imperfect

Sg.1ripuin
Sg.2ripuit
Sg.3rippui
Pl.1ripuimma
Pl.2ripuitta
Pl.3rippuit; rippuivat; riputtii
Impersonalriputtii

Conditional

Sg.1rippuisin
Sg.2rippuisit
Sg.3rippuis
Pl.1rippuisimma
Pl.2rippuisitta
Pl.3rippuisiit; rippuisivat; riputtais
Impersonalriputtais

Potential

Sg.1rippunen
Sg.2rippunet
Sg.3rippunoo
Pl.1rippunemma
Pl.2rippunetta
Pl.3rippunoot
Impersonalriputtannoo

Imperative

Sg.2rippuist; ripu
Sg.3rippukoo
Pl.2rippukaa
Pl.3rippukoot
Impersonalriputtakkoo

Infinitives

I Infinitiverippua
II Infinitive, inessiverippujees
II Infinitive, instructiverippuen
III Infinitive, illativerippumaa
III Infinitive, inessiverippumaas
III Infinitive, elativerippumast
III Infinitive, abessiverippumata
IV Infinitive, nominativerippumiin
IV Infinitive, partitiverippumista; rippumist

Participles

Active Presentrippuva
Passive Presentriputtava
Active Pastrippunt; rippunut
Passive Pastriputtu

Verbs conjugated like rippua

loppua, rippua,

Etymology

From Proto-Finnic *rippudak. Cognates include Finnish riippua (dialectal rippua) and Estonian rippuda. See: Finnish with old forms 'riippua', Estonian 'rippuma'.

Sample Sentences