torrua – Ingrian verb conjugation

Ingrian verb forms of torrua

Hyphenation: tor‧ru‧a

Indicative

Present

Sg.1torun
Sg.2torut
Sg.3torruu
Pl.1torumma
Pl.2torutta
Pl.3torruut; toruvat; torutaa
Impersonaltorutaa

Imperfect

Sg.1toruin
Sg.2toruit
Sg.3torui
Pl.1toruimma
Pl.2toruitta
Pl.3torruit; toruivat; toruttii
Impersonaltoruttii

Conditional

Sg.1toruisin
Sg.2toruisit
Sg.3toruis
Pl.1toruisimma
Pl.2toruisitta
Pl.3toruisiit; toruisivat; toruttais
Impersonaltoruttais

Potential

Sg.1torunen
Sg.2torunet
Sg.3torunoo
Pl.1torunemma
Pl.2torunetta
Pl.3torunoot
Impersonaltoruttannoo

Imperative

Sg.2torruist; toru
Sg.3torukoo
Pl.2torukaa
Pl.3torukoot
Impersonaltoruttakkoo

Infinitives

I Infinitivetorrua
II Infinitive, inessivetorujees
II Infinitive, instructivetorruen
III Infinitive, illativetorumaa
III Infinitive, inessivetorumaas
III Infinitive, elativetorumast
III Infinitive, abessivetorumata
IV Infinitive, nominativetorumiin
IV Infinitive, partitivetorumista; torumist

Participles

Active Presenttoruva
Passive Presenttoruttava
Active Pasttorunt; torunut
Passive Pasttoruttu

Verbs conjugated like torrua

torrua,

Etymology

From Proto-Finnic *torudak, equivalent to tora (“quarrel”) + -ua. Cognates include Finnish torua. See: Finnish with old forms 'torua'.

Sample Sentences