humata – Ingrian verb conjugation

Ingrian verb forms of humata

Hyphenation: hu‧ma‧ta

Indicative

Present

Sg.1hummaan
Sg.2hummaat
Sg.3humajaa
Pl.1hummaamma
Pl.2hummaatta
Pl.3humajaat; hummaavat; humataa
Impersonalhumataa

Imperfect

Sg.1humaisin
Sg.2humaisit; hummaist
Sg.3humais
Pl.1humaisimma
Pl.2humaisitta
Pl.3humaisiit; humaisivat; humattii
Impersonalhumattii

Conditional

Sg.1humajaisin
Sg.2humajaisit
Sg.3humajais
Pl.1humajaisimma
Pl.2humajaisitta
Pl.3humajaisiit; humajaisivat; humattais
Impersonalhumattais

Potential

Sg.1humannen
Sg.2humannet
Sg.3humannoo
Pl.1humannemma
Pl.2humannetta
Pl.3humannoot
Impersonalhumattannoo

Imperative

Sg.2humajaist; hummaa
Sg.3humatkoo
Pl.2humatkaa
Pl.3humatkoot
Impersonalhumattakkoo

Infinitives

I Infinitivehumata
II Infinitive, inessivehumatees
II Infinitive, instructivehumaten
III Infinitive, illativehummaamaa
III Infinitive, inessivehummaamaas
III Infinitive, elativehummaamast
III Infinitive, abessivehummaamata
IV Infinitive, nominativehummaamiin
IV Infinitive, partitivehummaamista; hummaamist

Participles

Active Presenthummaava
Passive Presenthumattava
Active Pasthumant; humannut
Passive Pasthumattu

Verbs conjugated like humata

humata,

Etymology

Of onomatopoeic origin. Perhaps somehow influenced by humala (“drunk”).

Sample Sentences