Hyphenation: hor‧ju‧a
Indicative
Present
| Sg.1 | horjun |
| Sg.2 | horjut |
| Sg.3 | horjuu |
| Pl.1 | horjumma |
| Pl.2 | horjutta |
| Pl.3 | horjuut; horjuvat; horjutaa |
| Impersonal | horjutaa |
Imperfect
| Sg.1 | horjuin |
| Sg.2 | horjuit |
| Sg.3 | horjui |
| Pl.1 | horjuimma |
| Pl.2 | horjuitta |
| Pl.3 | horjuit; horjuivat; horjuttii |
| Impersonal | horjuttii |
Conditional
| Sg.1 | horjuisin |
| Sg.2 | horjuisit |
| Sg.3 | horjuis |
| Pl.1 | horjuisimma |
| Pl.2 | horjuisitta |
| Pl.3 | horjuisiit; horjuisivat; horjuttais |
| Impersonal | horjuttais |
Potential
| Sg.1 | horjunen |
| Sg.2 | horjunet |
| Sg.3 | horjunoo |
| Pl.1 | horjunemma |
| Pl.2 | horjunetta |
| Pl.3 | horjunoot |
| Impersonal | horjuttannoo |
Imperative
| Sg.2 | horjuist; horju |
| Sg.3 | horjukoo |
| Pl.2 | horjukaa |
| Pl.3 | horjukoot |
| Impersonal | horjuttakkoo |
Infinitives
| I Infinitive | horjua |
| II Infinitive, inessive | horjujees |
| II Infinitive, instructive | horjuen |
| III Infinitive, illative | horjumaa |
| III Infinitive, inessive | horjumaas |
| III Infinitive, elative | horjumast |
| III Infinitive, abessive | horjumata |
| IV Infinitive, nominative | horjumiin |
| IV Infinitive, partitive | horjumista; horjumist |
Participles
| Active Present | horjuva |
| Passive Present | horjuttava |
| Active Past | horjunt; horjunut |
| Passive Past | horjuttu |
Verbs conjugated like horjua
sammua,
ammua,
horjua,
hirnua,
hetsua,
hernua,
haisua,
kiljua,
keehua,
kuulua,
kutsua,
Etymology
From Proto-Finnic *horjudak. Cognates include Finnish horjua. See: Finnish with old forms '
horjua'.
Verbs referencing "horjua"
Finnish with old forms
horjua.
Sample Sentences