Hyphenation: e‧ra‧hus‧sa
Indicative
Present
| Sg.1 | erahun |
| Sg.2 | erahut |
| Sg.3 | erahuu |
| Pl.1 | erahumma |
| Pl.2 | erahutta |
| Pl.3 | erahuut; erahuvat; erahussaa |
| Impersonal | erahussaa |
Imperfect
| Sg.1 | erahuin |
| Sg.2 | erahuit |
| Sg.3 | erahui |
| Pl.1 | erahuimma |
| Pl.2 | erahuitta |
| Pl.3 | erahuit; erahuivat; erahustii |
| Impersonal | erahustii |
Conditional
| Sg.1 | erahuisin |
| Sg.2 | erahuisit |
| Sg.3 | erahuis |
| Pl.1 | erahuisimma |
| Pl.2 | erahuisitta |
| Pl.3 | erahuisiit; erahuisivat; erahustais |
| Impersonal | erahustais |
Potential
| Sg.1 | erahussen |
| Sg.2 | erahusset |
| Sg.3 | erahussoo |
| Pl.1 | erahussemma |
| Pl.2 | erahussetta |
| Pl.3 | erahussoot |
| Impersonal | erahustanoo |
Imperative
| Sg.2 | erahuist; erahu |
| Sg.3 | erahuskoo |
| Pl.2 | erahuskaa |
| Pl.3 | erahuskoot |
| Impersonal | erahustakoo |
Infinitives
| I Infinitive | erahussa |
| II Infinitive, inessive | erahussees |
| II Infinitive, instructive | erahussen |
| III Infinitive, illative | erahummaa |
| III Infinitive, inessive | erahumas |
| III Infinitive, elative | erahumast |
| III Infinitive, abessive | erahumata |
| IV Infinitive, nominative | erahumiin |
| IV Infinitive, partitive | erahumista; erahumist |
Participles
| Active Present | erahuva |
| Passive Present | erahustava |
| Active Past | erahust; erahussut |
| Passive Past | erahustu |
Etymology
From erahua (“to divorce”) + -issa.
Sample Sentences