Nominal Forms
Infinitive: schocken
Past Participle: geschock(e)t
Present participle: schockende
Cognates
-
Indicative
Present
| ich | schocke |
| du | schockest |
| ër | schocket |
| wir | schocken |
| ir | schocket |
| sie | schockent |
Past
| ich | schockete; schockte |
| du | schocketest; schocktest |
| ër | schockete; schockte |
| wir | schocketen; schockten |
| ir | schocketet; schocktet |
| sie | schocketen; schockten |
Subjunctive
Present
| ich | schocke |
| du | schockest |
| ër | schocket |
| wir | schocken |
| ir | schocket |
| sie | schocken |
Past
| ich | schockete; schockte |
| du | schocketest; schocktest |
| ër | schockete; schockte |
| wir | schocketen; schockten |
| ir | schocketet; schocktet |
| sie | schocketen; schockten |
Imperative
| du | schockes |
| wir | schocken |
| ir | schocket |
Etymology
Verbs referencing "schocken"
English
shock.
Verbs similar to 'schocken'
Nibelungen Lied References