Nominal Forms
Infinitive: ruofen
Past Participle: geruofen
Present participle: ruofende
Cognates
-
Indicative
Present
| ich | ruofe |
| du | ruofest |
| ër | ruofet |
| wir | ruofen |
| ir | ruofet |
| sie | ruofent |
Past
| ich | rief |
| du | riefe |
| ër | rief |
| wir | riefen |
| ir | riefet |
| sie | riefen |
Subjunctive
Present
| ich | ruofe |
| du | ruofest |
| ër | ruofet |
| wir | ruofen |
| ir | ruofet |
| sie | ruofen |
Past
| ich | riefe |
| du | riefest |
| ër | riefe |
| wir | riefen |
| ir | riefet |
| sie | riefen |
Imperative
| du | ruofes |
| wir | ruofen |
| ir | ruofet |
Etymology
Verbs referencing "ruofen"
German, old spelling
rufen, Luxembourgish
ruffen.
Verbs similar to 'ruofen'
wuofen,
durfen,
rüefen,
dürfen,
grîfen,
gunnen,
hëlfen,
kunnen,
laffen,
loufen,
Nibelungen Lied References
-
(Nibelungenlied 119a:1) nâch swerten rief dô sêre. von Metzen Ortwîn. For swords then called in anger / of Metz Sir Ortwein:
-
(Nibelungenlied 2415a:3) Gunther der küninc edele. ruofen dô began. Gunther, the noble monarch, / with loudest voice did say: