Infinitive
duon
Indicative
Present
| 1st sing. | duo; duon |
| 2nd sing. | duos; duost |
| 3rd sing. | duot |
| 1st plur. | duon |
| 2nd plur. | duot |
| 3rd plur. | duont |
Past
| 1st sing. | deda |
| 2nd sing. | dedi; dedis |
| 3rd sing. | deda |
| 1st plur. | dādun |
| 2nd plur. | dādut |
| 3rd plur. | dādun |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | duo |
| 2nd sing. | duos; duost |
| 3rd sing. | duo |
| 1st plur. | duon |
| 2nd plur. | duot |
| 3rd plur. | duon |
Past
| 1st sing. | dādi |
| 2nd sing. | dādis |
| 3rd sing. | dādi |
| 1st plur. | dādin |
| 2nd plur. | dādit |
| 3rd plur. | dādin |
Verbs conjugated like duon
duon,
Etymology
Sample Sentences
Cognates
-