Infinitive
| Nominative | groeten |
| Genitive | groetens |
| Dative | groetene |
Indicative
Present
| 1st sing. | groete |
| 2nd sing. | groets; groetes |
| 3rd sing. | groet; groetet |
| 1st plur. | groeten |
| 2nd plur. | groet; groetet |
| 3rd plur. | groeten |
Past
Subjunctive
Present
| 1st sing. | groete |
| 2nd sing. | groets; groetes |
| 3rd sing. | groete |
| 1st plur. | groeten |
| 2nd plur. | groet; groetet |
| 3rd plur. | groeten |
Past
Imperative
| Singular | groet; groete |
| Plural | groet; groetet |
Etymology
From Old Dutch *gruoten, from Proto-West Germanic *grōtijan.
Verbs referencing "groeten"
Afrikaans
groet, Dutch
groeten.
Sample Sentences
Cognates
-