Infinitive
| Nominative | spiten |
| Genitive | spitens |
| Dative | spitene |
Indicative
Present
| 1st sing. | spite |
| 2nd sing. | spijts; spites |
| 3rd sing. | spijt; spitet |
| 1st plur. | spiten |
| 2nd plur. | spijt; spitet |
| 3rd plur. | spiten |
Past
Subjunctive
Present
| 1st sing. | spite |
| 2nd sing. | spijts; spites |
| 3rd sing. | spite |
| 1st plur. | spiten |
| 2nd plur. | spijt; spitet |
| 3rd plur. | spiten |
Past
Imperative
| Singular | spijt; spite |
| Plural | spijt; spitet |
Verbs conjugated like spiten
spiten,
Etymology
From spijt + -en.
Verbs referencing "spiten"
Dutch
spijten.
Sample Sentences
Cognates
-