Infinitive
| Nominative | dieden |
| Genitive | diedens |
| Dative | diedene |
Indicative
Present
| 1st sing. | diede |
| 2nd sing. | diets; diedes |
| 3rd sing. | diet; diedet |
| 1st plur. | dieden |
| 2nd plur. | diet; diedet |
| 3rd plur. | dieden |
Past
Subjunctive
Present
| 1st sing. | diede |
| 2nd sing. | diets; diedes |
| 3rd sing. | diede |
| 1st plur. | dieden |
| 2nd plur. | diet; diedet |
| 3rd plur. | dieden |
Past
Imperative
| Singular | diet; diede |
| Plural | diet; diedet |
Etymology
From Old Dutch *thiuden, from Proto-West Germanic *þiudijan.
Verbs referencing "dieden"
Dutch
duiden.
Sample Sentences
Cognates
-