Infinitive
| Nominative | cringen |
| Genitive | cringens |
| Dative | cringene |
Participles
| Present | cringende |
| Past | gecrongen |
Indicative
Present
| 1st sing. | cringe |
| 2nd sing. | crincs; cringes |
| 3rd sing. | crinct; cringet |
| 1st plur. | cringen |
| 2nd plur. | crinct; cringet |
| 3rd plur. | cringen |
Past
| 1st sing. | cranc |
| 2nd sing. | croncs; cronges |
| 3rd sing. | cranc |
| 1st plur. | crongen |
| 2nd plur. | cronct; cronget |
| 3rd plur. | crongen |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | cringe |
| 2nd sing. | crincs; cringes |
| 3rd sing. | cringe |
| 1st plur. | cringen |
| 2nd plur. | crinct; cringet |
| 3rd plur. | cringen |
Past
| 1st sing. | cronge |
| 2nd sing. | cronges |
| 3rd sing. | cronge |
| 1st plur. | crongen |
| 2nd plur. | cronget |
| 3rd plur. | crongen |
Imperative
| Singular | crinc; cringe |
| Plural | crinct; cringet |
Verbs conjugated like cringen
cringen,
Etymology
From Old Dutch *kringan, from Proto-Germanic *kringaną. See: Proto-Germanic '
*kringaną'.
Sample Sentences
Cognates
-