Infinitive
| Nominative | bedriegen |
| Genitive | bedriegens |
| Dative | bedriegene |
Participles
| Present | bedriegende |
| Past | bedrōgen |
Indicative
Present
| 1st sing. | bedriege |
| 2nd sing. | bedriechs; bedrieges |
| 3rd sing. | bedriecht; bedrieget |
| 1st plur. | bedriegen |
| 2nd plur. | bedriecht; bedrieget |
| 3rd plur. | bedriegen |
Past
| 1st sing. | bedrôoch |
| 2nd sing. | bedrōochs; bedrōges |
| 3rd sing. | bedrôoch |
| 1st plur. | bedrōgen |
| 2nd plur. | bedrōocht; bedrōget |
| 3rd plur. | bedrōgen |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | bedriege |
| 2nd sing. | bedriechs; bedrieges |
| 3rd sing. | bedriege |
| 1st plur. | bedriegen |
| 2nd plur. | bedriecht; bedrieget |
| 3rd plur. | bedriegen |
Past
| 1st sing. | bedrōge |
| 2nd sing. | bedrōges |
| 3rd sing. | bedrōge |
| 1st plur. | bedrōgen |
| 2nd plur. | bedrōget |
| 3rd plur. | bedrōgen |
Imperative
| Singular | bedriech; bedriege |
| Plural | bedriecht; bedrieget |
Etymology
Sample Sentences
Cognates
-