halle – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of halle

Infinitive

halle
/ˈhalə/

Participle

gehall
Verb with object in accusative.

Present

ichhalle
duhallst
er;sie;das;mahalld
meerhalle
deerhalld
siehalle

Past

ichhon gehall
duhost gehall
er;sie;das;mahod gehall
meerhon gehall
deerhod gehall
siehon gehall

Conditional

Imperative

2nd sing.hall
2nd plur.halld

Etymology

← gmf halden ← gmc haldan ← gmw *haldan ← pgm *haldaną halleb, halv- /ˈhaləp, ˈhalv-/ 1. adj meio, metade de. § Er hod en halver Daagh geschlof, ele dormiu metade de um dia. § Ich hon blos zweu halve Brod kried, eu só ganhei dois meios pães. | 2. adv meio, metade, pela metade. § Das Glaas waar halleb läer, o copo estava meio vazio. § Sie hod das Buch blos halleb geles, ela só leu o livro pela metade. ← gmf halb ← gmc halb ← gmw *halb ← pgm *halbaz