behalle – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of behalle

Infinitive

behalle
/pəˈhalə/

Participle

behall
Verb with object in accusative.

Present

ichbehalle
dubehallst
er;sie;das;mabehalld
meerbehalle
deerbehalld
siebehalle

Past

ichhon behall
duhost behall
er;sie;das;mahod behall
meerhon behall
deerhod behall
siehon behall

Conditional

Imperative

2nd sing.behall
2nd plur.behalld

Etymology

← be + halle