Infinitive: slaita
Supine: slitið
Indicative
Present
| ig | slait |
| du | slait |
| an;ą̊;eð | slait |
| wįð | slaitum |
| ið | slaitið |
| dier | slaita |
Past
| ig | sliet |
| du | sliet |
| an;ą̊;eð | sliet |
| wįð | slietum |
| ið | slietið |
| dier | sliet |
Imperative
| Sg.2 | slait |
| Pl.1 | slaitum |
| Pl.2 | slaitið |
Etymology
