Nominal Forms
Infinitive: kunngjøre
Present participle:
Past participle: kunngjort
Cognates
-
Indicative
Present
| jeg | kunngjør |
| du | kunngjør |
| han | kunngjør |
| vi | kunngjør |
| dere | kunngjør |
| de | kunngjør |
Present Perfect
| jeg | har kunngjort |
| du | har kunngjort |
| han | har kunngjort |
| vi | har kunngjort |
| dere | har kunngjort |
| de | har kunngjort |
Past
| jeg | kunngjorde |
| du | kunngjorde |
| han | kunngjorde |
| vi | kunngjorde |
| dere | kunngjorde |
| de | kunngjorde |
Past Perfect
| jeg | hadde kunngjort |
| du | hadde kunngjort |
| han | hadde kunngjort |
| vi | hadde kunngjort |
| dere | hadde kunngjort |
| de | hadde kunngjort |
Future
| jeg | vil kunngjøre |
| du | vil kunngjøre |
| han | vil kunngjøre |
| vi | vil kunngjøre |
| dere | vil kunngjøre |
| de | vil kunngjøre |
Future Perfect
| jeg | vil ha kunngjort |
| du | vil ha kunngjort |
| han | vil ha kunngjort |
| vi | vil ha kunngjort |
| dere | vil ha kunngjort |
| de | vil ha kunngjort |
Conditional
Present
| jeg | ville kunngjøre |
| du | ville kunngjøre |
| han | ville kunngjøre |
| vi | ville kunngjøre |
| dere | ville kunngjøre |
| de | ville kunngjøre |
Perfect
| jeg | ville ha kunngjort |
| du | ville ha kunngjort |
| han | ville ha kunngjort |
| vi | ville ha kunngjort |
| dere | ville ha kunngjort |
| de | ville ha kunngjort |
Verbs conjugated like 'kunngjøre'
avgjøre,
bekjentgjøre,
blidgjøre,
frigjøre,
fullstendiggjøre,
gjøre,
gjørs,
godgjøre,
godtgjøre,
klargjøre,
kunngjøre,
nyttiggjøre,
tilintetgjøre,
tydeliggjøre,
uskadeliggjøre,
utgjøre,
vanskeliggjøre,
virkeliggjøre,
Verbs similar to 'kunngjøre'
klargjøre,
utgjøre,
avgjøre,
blidgjøre,
bønnhøre,
frigjøre,
fungere,
gjøre,
godgjøre,
godtgjøre,
Etymology
From Old Norse kunngera; similar to German kundmachen (nowadays only used in Austria). See: German, old spelling '
kundmachen'.
Synonyms & Antonyms