innvilge – Norwegian verb conjugation

Norwegian verb forms of innvilge

Nominal Forms

Infinitive: innvilge
Present participle: Past participle: innvilget

Cognates

-

Indicative

Present

jeginnvilger
duinnvilger
haninnvilger
viinnvilger
dereinnvilger
deinnvilger

Present Perfect

jeghar innvilget
duhar innvilget
hanhar innvilget
vihar innvilget
derehar innvilget
dehar innvilget

Past

jeginnvilget
duinnvilget
haninnvilget
viinnvilget
dereinnvilget
deinnvilget

Past Perfect

jeghadde innvilget
duhadde innvilget
hanhadde innvilget
vihadde innvilget
derehadde innvilget
dehadde innvilget

Future

jegvil innvilge
duvil innvilge
hanvil innvilge
vivil innvilge
derevil innvilge
devil innvilge

Future Perfect

jegvil ha innvilget
duvil ha innvilget
hanvil ha innvilget
vivil ha innvilget
derevil ha innvilget
devil ha innvilget

Conditional

Present

jegville innvilge
duville innvilge
hanville innvilge
viville innvilge
dereville innvilge
deville innvilge

Perfect

jegville ha innvilget
duville ha innvilget
hanville ha innvilget
viville ha innvilget
dereville ha innvilget
deville ha innvilget

Imperative

duinnvilg

Verbs conjugated like 'innvilge'

adle, agne, aksle, akte, aktevie, albue, amme, anfekte, ange, angre, anke, ankre, anmode, anordne, anrette, anskaffe, antaste, antyde, arme, arte, etc. (List truncated at 20 verbs)

Translations

Etymology

From German einwilligen. See: German, old spelling 'einwilligen'.

Synonyms & Antonyms

Sample Sentences