bevilge – Norwegian verb conjugation

Norwegian verb forms of bevilge

Nominal Forms

Infinitive: bevilge
Present participle: Past participle: bevilget

Cognates

-

Indicative

Present

jegbevilger
dubevilger
hanbevilger
vibevilger
derebevilger
debevilger

Present Perfect

jeghar bevilget
duhar bevilget
hanhar bevilget
vihar bevilget
derehar bevilget
dehar bevilget

Past

jegbevilget
dubevilget
hanbevilget
vibevilget
derebevilget
debevilget

Past Perfect

jeghadde bevilget
duhadde bevilget
hanhadde bevilget
vihadde bevilget
derehadde bevilget
dehadde bevilget

Future

jegvil bevilge
duvil bevilge
hanvil bevilge
vivil bevilge
derevil bevilge
devil bevilge

Future Perfect

jegvil ha bevilget
duvil ha bevilget
hanvil ha bevilget
vivil ha bevilget
derevil ha bevilget
devil ha bevilget

Conditional

Present

jegville bevilge
duville bevilge
hanville bevilge
viville bevilge
dereville bevilge
deville bevilge

Perfect

jegville ha bevilget
duville ha bevilget
hanville ha bevilget
viville ha bevilget
dereville ha bevilget
deville ha bevilget

Imperative

dubevilg

Verbs conjugated like 'bevilge'

adle, agne, aksle, akte, aktevie, albue, amme, anfekte, ange, angre, anke, ankre, anmode, anordne, anrette, anskaffe, antaste, antyde, arme, arte, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'bevilge'

beile, betinge, betvile, bevege, bevirke, bevise, bevitne, bebygge, beedige, befale,

Translations

  • concede, to grant, as a right or privilege
  • Etymology

    From Middle Low German bewilligen; compare with German bewilligen. See: German, old spelling 'bewilligen'.

    Synonyms & Antonyms

    Sample Sentences