sprokkelen – Dutch verb conjugation

Nominal Forms

Infinitive - Onbepaalde wijs: sprokkelen
Present participle - Tegenwoordig deelwoord: sprokkelend
Past participle - Verleden deelwoord: gesprokkeld

Cognates

Indicative - Aantonende wijs

Present

Onvoltooid tegenwoordige tijd [o t t]

ik	sprokkel
jij	sprokkelt
hij	sprokkelt
wij	sprokkelen
jullie	sprokkelen
zij	sprokkelen

Present Perfect

Voltooid tegenwoordige tijd [v t t]

ik	heb gesprokkeld
jij	hebt gesprokkeld
hij	heeft gesprokkeld
wij	hebben gesprokkeld
jullie	hebben gesprokkeld
zij	hebben gesprokkeld

Past

Onvoltooid verleden tijd [o v t]

ik	sprokkelde
jij	sprokkelde
hij	sprokkelde
wij	sprokkelden
jullie	sprokkelden
zij	sprokkelden

Past Perfect

Voltooid verleden tijd [v v t]

ik	had gesprokkeld
jij	had gesprokkeld
hij	had gesprokkeld
wij	hadden gesprokkeld
jullie	hadden gesprokkeld
zij	hadden gesprokkeld

Future

Onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd [o t t t]

ik	zal sprokkelen
jij	zult sprokkelen
hij	zal sprokkelen
wij	zullen sprokkelen
jullie	zullen sprokkelen
zij	zullen sprokkelen

Future Perfect

Voltooid tegenwoordige toekomende tijd [v t t t]

ik	zal gesprokkeld hebben
jij	zult gesprokkeld hebben
hij	zal gesprokkeld hebben
wij	zullen gesprokkeld hebben
jullie	zullen gesprokkeld hebben
zij	zullen gesprokkeld hebben

Conditional

Imperfect

Onvoltooid verleden toekomende tijd [o v t t]

ik	zou sprokkelen
jij	zou sprokkelen
hij	zou sprokkelen
wij	zouden sprokkelen
jullie	zouden sprokkelen
zij	zouden sprokkelen

Perfect

Voltooid verleden toekomende tijd [v v t t]

ik	zou gesprokkeld hebben
jij	zou gesprokkeld hebben
hij	zou gesprokkeld hebben
wij	zouden gesprokkeld hebben
jullie	zouden gesprokkeld hebben
zij	zouden gesprokkeld hebben

Imperative - Gebiedende wijs

jij

sprokkel

Verbs conjugated like 'sprokkelen'

aaien, aanbaggeren, aanbeteren, aanboegen, aanbreien, aanbulderen, aandraaien, aandrentelen, aaneenboeien, aaneenkluisteren, aaneenkoppelen, aaneenlijmen, aaneennaaien, aaneennagelen, aaneenschakelen, aaneensnoeren, aaneensolderen, aaneenspijkeren, aaneenvoegen, aangieren, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'sprokkelen'

afsprokkelen, brokkelen, prikkelen, smokkelen, spikkelen, sprankelen, sprenkelen, kokkelen, kronkelen, mokkelen,

Translations

glean, harvest grain left behind after the crop has been reaped

Synonyms & Antonyms

Sample Sentences

Ik heb wat sigaretten gesprokkeld bij mijn vrienden (I have gathered some cigarettes from my friends.)

Etymology

From Middle Dutch sprockelen, a derivation from Middle Dutch sproc (“twig, faggot”) (whence sporkehout (“alder buckthorn”) and sprok (“brittle, fragile”)), with the frequentative verbal suffix -elen. Alternatively analyzable as sprokkel + -en, but Middle Dutch sprockel is attested more sparsely and later than sproc and sprockelen, so it may actually be a back-formation from this verb.