gemetan – Old English verb conjugation

Old English verb forms of gemetan

Infinitive

ġemētan; ġemetan
ġemētenne; ġemetenne

Participles

Presentġemētende; ġemetende
Pastġemēted; ġemeten

Indicative

Present

1st sing.ġemēte; ġemete
2nd sing.ġemētest; ġemētst; ġemitst
3rd sing.ġemēteþ; ġemētt; ġemēt; ġemitt; ġemit
1st plur.ġemētaþ; ġemetaþ
2nd plur.ġemētaþ; ġemetaþ
3rd plur.ġemētaþ; ġemetaþ

Past

1st sing.ġemētte; ġemæt
2nd sing.ġemēttest; ġemǣte
3rd sing.ġemētte; ġemæt
1st plur.ġemētton; ġemǣton
2nd plur.ġemētton; ġemǣton
3rd plur.ġemētton; ġemǣton

Subjunctive

Present

1st sing.ġemēte; ġemete
2nd sing.ġemēte; ġemete
3rd sing.ġemēte; ġemete
1st plur.ġemēten; ġemeten
2nd plur.ġemēten; ġemeten
3rd plur.ġemēten; ġemeten

Past

1st sing.ġemētte; ġemǣte
2nd sing.ġemētte; ġemǣte
3rd sing.ġemētte; ġemǣte
1st plur.ġemētten; ġemǣten
2nd plur.ġemētten; ġemǣten
3rd plur.ġemētten; ġemǣten

Imperative

Singularġemēt; ġemet
Pluralġemētaþ; ġemetaþ

Verbs conjugated like 'gemetan'

gemetan,

Verbs similar to 'gemetan'

bemetan, gebetan, geetan, gemætan, gemœtan, ametan, geatan, geberan, gecegan, gecepan,

Etymology

From Proto-Germanic *gamōtijaną (compare Gothic 𐌲𐌰𐌼𐍉𐍄𐌾𐌰𐌽 (gamōtjan)), equivalent to ġe- + mētan.

Sample Sentences

  • The Anglo-Saxon Chronicle
  • ⁊ þǣre ilcan dæġe rād Æþelmund ealdormann of Hwiċċum ofer æt Cynemǣresford. Ðā ġemette hine Wīhstān ealdormann mid Wilsǣtum, ⁊ þǣr wæs myċel ġefeoht, ⁊ þǣr bēġen ofsleġene wurdan þā ealdormenn, ⁊ Wilsǣte naman siġe. (And on that same day Alderman Aethelmund rode from Hwicce to Kempsford. There he encountered Alderman Wihstan, who was with men of Wiltshire. And there was a great battle, and both aldermen were slain, and the men of Wiltshire won a victory.)
  • c. 992, Ælfric, "The Nativity of the Innocents"
  • Farað ardlice, and befrīnað be ðam cilde, and þonne ġē hit ġemētað, cyðað me, þæt ic máge me to him gebiddan. (Go instantly, and inquire concerning the child, and when ye find it, let me know, that I may worship him.)

Cognates

-