gefelan – Old English verb conjugation

Old English verb forms of gefelan

Infinitive

ġefēlan
ġefēlenne

Participles

Presentġefēlende
Pastġefēled

Indicative

Present

1st sing.ġefēle
2nd sing.ġefēlest; ġefēlst
3rd sing.ġefēleþ; ġefēlþ
1st plur.ġefēlaþ
2nd plur.ġefēlaþ
3rd plur.ġefēlaþ

Past

1st sing.ġefēlde
2nd sing.ġefēldest
3rd sing.ġefēlde
1st plur.ġefēldon
2nd plur.ġefēldon
3rd plur.ġefēldon

Subjunctive

Present

1st sing.ġefēle
2nd sing.ġefēle
3rd sing.ġefēle
1st plur.ġefēlen
2nd plur.ġefēlen
3rd plur.ġefēlen

Past

1st sing.ġefēlde
2nd sing.ġefēlde
3rd sing.ġefēlde
1st plur.ġefēlden
2nd plur.ġefēlden
3rd plur.ġefēlden

Imperative

Singularġefēl
Pluralġefēlaþ

Verbs conjugated like 'gefelan'

gefelan,

Verbs similar to 'gefelan'

gefegan, befeolan, befylan, felan, geberan, gebetan, gecegan, gecepan, gedælan, geetan,

Etymology

From Proto-West Germanic *gafōlijan. Cognate with Old Saxon gifōlian, Old High German gifuolen. Equivalent to ġe- + fēlan.

Sample Sentences

  • Ne mæġ him þonne sē flǣsċhoma, þonne him þæt feorg losað, ne swēte forswelgan, ne sār ġefēlan, ne hond onhrēran ne mid hyġe þenċan. (Then the fleshen-body cannot do anything for him, when life comes to nothing for him, nor swallow sweet, nor feel sorrow, nor move hand, nor think with wit.) [10th century, The Seafarer:]

Cognates

-